ဒုက္ခရောက်နေသူတိုင်း တရားသိနေကြပါပြီလား
//////////////////////////////////////////////////

မေး- ဒုက္ခကိုသိရင် တရားသိပြီလို့ ဆိုကြပါတယ်။ ဒုက္ခရောက်နေသူတိုင်း တရားသိနေကြပါပြီလား။

ဖြေ- ဒုက္ခကိုသိရင် တရားသိပြီဆိုတာ ဒုက္ခသစ္စာကိုသိမှတရား သိတယ်လို့ ဆိုလိုပါတယ်။

ဒုက္ခနဲ့ ဒုက္ခသစ္စာ၊ ဆင်းရဲနဲ့ ဆင်းရဲ အမှန်လို့ နှစ်မျိုးရှိပါတယ်။ လောကလူအများ လက်ခံထားတဲ့ ဆင်းရဲနဲ့ ဗုဒ္ဓဘုရားရှင်က သိစေလိုတဲ့ ဆင်းရဲလို့ နှစ်မျိုး ရှိပါတယ်။

မွေး၊ အို၊ သေ၊ ကိုယ်ဆင်းရဲ၊ စိတ်ဆင်းရဲဆိုတာတွေဟာ အများကသတ်မှတ်လက်ခံထားတဲ့ ဆင်းရဲဒုက္ခ လည်းဟုတ်ပါတယ်။

ဆင်းရဲအမှန်ဆိုတဲ့ ဒုက္ခသစ္စာလည်း ဟုတ်ပါတယ်။ ရုပ်နာမ်ဓမ္မသင်္ခါရလို့ခေါ်တဲ့ ဥပါဒါန်စွဲလန်းစရာ အာရုံတွေဟာ ဆင်းရဲအမှန်တွေပါ။

နာတာ၊ ကျင်တာ၊ ကိုက်တာ၊ ခဲတာ၊ အောင့်တာ၊ တင်းတာဆိုတဲ့ ကိုယ်ဆင်းရဲမှု ရုပ်သဘောတွေပဲဖြစ်ဖြစ်၊ မနာတာ၊ မကျင်တာ၊ မကိုက်မခဲ၊ မတောင့်မတင်းတဲ့ ကိုယ်ချမ်းသာမှု ရုပ်သဘောတွေပဲ ဖြစ်ဖြစ် ရုပ်သဘောတိုင်းဟာ ဆင်းရဲအမှန်ပါ။

ဒါပေမယ့် ကိုယ်ချမ်းသာမှု ရုပ်သဘောကိုတော့ လူတွေက သုခလို့ သတ်မှတ်ပြီး ကိုယ်ဆင်းရဲမှုကိုသာ ဒုက္ခလို့ သတ်မှတ်ပါတယ်။ စိတ်ဆင်းရဲမှု နာမ်သဘောတရားတွေဟာလည်း ဒုက္ခပါပဲ။

စိတ်ချမ်းသာ မှုဆိုတဲ့ လောကီနဲ့ဆိုင်တဲ့ နာမ်သဘော တရားတွေဟာလည်း ဒုက္ခပါပဲ။ ဆင်းရဲအမှန်တွေပါ။ ဒုက္ခသစ္စာပါ။

ဒါပေမယ့် စိတ်ဆင်းရဲမှုကိုသာ ဒုက္ခလို့ သတ်မှတ်ပြီး၊ စိတ်ချမ်းသာမှုကို သုခလို့ သတ်မှတ်ကြပါတယ်။ တကယ်တမ်းကတော့ စိတ်ဆင်းရဲမှု စိတ်ချမ်းသာမှု နာမ်သင်္ခါရပဲ ဖြစ်ဖြစ်၊ ကိုယ်ဆင်းရဲမှု ကိုယ်ချမ်းသာမှု ရုပ်သင်္ခါရပဲဖြစ်ဖြစ် ရုပ်နာမ်သင်္ခါရတွေဟာ ဆင်းရဲအမှန် ဒုက္ခသစ္စာတွေပါ။

ဒီရုပ် ဒီနာမ်တွေဟာ အမြဲမပြတ် ဖောက်ပြန်ပြောင်းလဲနေကြလို့ မမြဲတဲ့သဘော၊ ဆင်းရဲတဲ့သဘော၊ အစိုးမရနိုင်တဲ့ သဘောတွေ ရှိနေကြပါတယ်။

မတည်မမြဲ ဖောက်ပြန်ပြောင်းလဲနေတဲ့ သဘောကြောင့်ကိုပဲ ဒုက္ခသစ္စာလို့ ဘုရားရှင်က သိစေချင်တာပါ။

ရုပ်နာမ်သင်္ခါရတို့ရဲ့ သဘောလက္ခဏာကိုတွေ့ရင် ဝိပဿ နာဥာဏ်ဖြစ်၊ ဝိပဿ နာတရားသိတယ်လို့ ခေါ်ပါတယ်။

ဒါမှမဟုတ် နာမှု ကျင်မှု၊ မွေး အို သေမှု ဆိုတဲ့ သံဝေဂရစရာ အာရုံတွေကို တွေ့ရင်တော့ သံ ဝေဂဥာဏ်ရနိုင်ပါတယ်။

သံသရာကို ထိတ်လန့်၊ အကုသိုလ်ကို ထိတ်လန့်တဲ့ သံဝေဂဥာဏ် အသိတရားတွေ ရနိုင်ပါ တယ်။

ဒါပေမယ့် သံဝေဂရစရာ အာရုံလည်းရှိ၊ ဝိပဿ နာဥာဏ်ဖြစ်စရာ အာရုံလည်း ရှိနေ၊ တွေ့နေရပေမယ့် ဒီအသိမျိုး ဥာဏ်မျိုး မဖြစ်ပေါ်ကြတာတွေလည်းရှိပါတယ်။

အများကြီး ရှိပါတယ်။ ကိလေသာတွေ ထူပြောပြီး အသိဥာဏ်ကို ဖုံးအုပ်ထား လို့ပါ။ ကိလေသာထူလို့ ဒုက္ခတွေ့၊ ဒုက္ခတွေ့လို့ ကိလေသာ ထူပြောဆိုတဲ့ လည်ပတ်မှုမျိုးနဲ့ ဆက်ဖြစ်နေရင်တော့ ဒုက္ခရောက် သူတိုင်း တရားမသိနိုင်ပါဘူး။

အသိဥာဏ်ဖြစ်မှသာ တရားသိနိုင်ကြပါတယ်။ သံဝေဂဥာဏ်၊ ဝိပဿ နာဥာဏ် အသိတရား တွေဖြစ်ဖို့ အရေးကြီးပါတယ်။

ဒီအပိုင်းများကို အလျင်းသင့်သလို တင်ပြပေးသွားပါမယ်။
🙏🙏🙏🙏🙏
“ဆရာတော်အရှင်ဆေကိန္ဒ” ပြန်လည်ဖြေကြားထားခြင်းများသာ ဖြစ်ပါသည်။

Posted by အရှင် ကေသရ

ကိုသန်းဝင်း

တွယ်တာမှု

• ဒီဘ၀ ပြီးသွားရင် ဘယ်ရောက်မယ်ဆိုတာ
  သာမန် ပုထုဇဉ်တွေ မသိနိုင်ပါ ။
  မြတ်စွာဘုရား တရားတော်တွေ
  တို့တတွေ နာခွင့်ရကြပါတယ် ။

တရားတော်တွေဆိုတာ
ရောဂါပျောက်အောင် ကုသနိုင်တဲ့ ေ
ဆးနဲ့အလားတူပါတယ် ။

• ဆေး ဆိုတာ
  မသောက်ဘဲနဲ့ နေလို့ရှိရင်တော့ ရောဂါ မပျောက်နိုင်ပါ ။
  ရောဂါ ပျောက်ချင်ရင် ဆေးကို မှန်မှန် သောက်ရပါတယ် ။
• တရား ဆိုတာလည်း
  ဘ၀မှ လွတ်မြောက်အောင် မှန်မှန်နှလုံးသွင်းရပါတယ် ။
• ကိုယ့် စိတ်ထဲမှာ နှလုံးသွင်းခြင်းဖြင့်
  စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ချို့ယွင်းချက်တွေ
  စိတ်ရဲ့ အညစ်အကြေးတွေဟာ
  တဖြည်းဖြည်း သန့်စင်ပြီးတော့
  နောက်ဆုံးမှာ
  ကိုယ့် စိတ်ဟာ ကြံ့ခိုင်တဲ့ စိတ်ဓာတ်မျိုးကို ရလာပါမယ် ။
  ကိုယ့် စိတ်ဓာတ်ကို ကြံ့ခိုင်လာအောင် ကိုယ်ဘဲ လုပ်ရပါတယ်။
• အဲဒါကြောင့်
  မြတ်စွာဘုရားက
  ” အတ္တာဟိ အတ္တနော နာထော “လို့ ဟောခဲ့ပါတယ် ။
  ကိုယ် လုပ်မှ ကိုယ်ရတယ်ဆိုတာ
  အင်မတန်မှ လက်တွေ့လည်း ကျပါတယ် ။
  တရားဟာ မိမိရဲ့ ဘ၀ပဲ။ ကိုယ့် ဘ၀ပဲ။

တရားလို့ ပြောလိုက်တာနဲ့
စီးပွား၊ ရာထူး၊ သားသမီး၊ ဇနီးမယားကို စွန့်ပြီး
အမျိုးသမီးတွေက မယ်သီလရှင် ၀တ်ဖို့ မလိုပါ ။
အမျိုးသားတွေက ဘုန်းကြီး ၀တ်ဖို့ မလိုပါ ။

မိသားစုနဲ့ နေရင်းလည်း တရား ရနိုင်ပါတယ် ။
ကျင့်ဖို့ရာ အဓိက ဖြစ်ပါတယ် ။
” နှလုံးသွင်း တရား ” ဟာ
အင်မတန်မှ အရေးကြီးပါတယ် ။

• မြတ်စွာဘုရား လက်ထက်တုန်းက
  မိသားစုနဲ့ နေရင်း
  သောတာပန် သကဒါဂါမ် အနာဂါမ် တွေဖြစ်တာရှိပါတယ် ။
  အနာဂါမ် ဖြစ်သည် အထိအောင် တောင်မှ
  မိသားစု အသိုင်းအ၀န်းထဲမှာ ရှိနေသေးပါတယ် ။

နောက်ဆုံး ရဟန္တာ ဖြစ်သွားရင်တော့
သူက မိသားစုနဲ့ မနေတော့ပါ ။
အဲဒီလို တရားဆိုတာ
ဘယ်လို ပုဂ္ဂိုလ်ဘဲ ဖြစ်ဖြစ်
ကျင့်တဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်မှာ ရနိုင်ပါတယ် ။

• ပစ္စည်း သံယောဇဉ် သားသံယောဇဉ် သမီး သံယောဇဉ် ဆိုတော့
  ပစ္စည်းကို စွန့်ရမှာလား
  သားကို စွန့်ရမှာလား
  သမီးကို စွန့်ရမှာ လားလို့
  လူတွေက ထင်နေကြတယ် ။
  ဘယ်ဟာမှ စွန့်စရာ မလိုပါဘူး ။

စွန့်ရမှာက ကိုယ့် စိတ်ထဲမှာ ဖြစ်နေတဲ့
” တွယ်တာမှု ” ကို စွန့်ရမှာပါ ။
အတွယ်အတာ မရှိဘဲနဲ့ နေတာ မေတ္တာ နဲ့ နေတာပါ ။
အဲဒီတော့
သား စွန့်ဖို့လည်း မလိုပါ ။
သမီး စွန့်ဖို့လည်း မလိုပါ ။
ရာထူး စွန့်ဖို့လည်း မလိုပါ ။
” တွယ်တာမှု ” ကိုဘဲ စွန့်ဖို့ လိုပါတယ် ။

• အဲဒါကြောင့်မို့လို့
  မြတ်စွာဘုရား ဟောကြားတော်မူခဲ့တဲ့ တရားတော်တွေဟာ
  ” ` သတိသမ္ပဇည တရား
  ကိုယ့်သန္တာန်မှာ ဖြစ်ပွားအောင် ကြိုးစားပြီးတော့
  အမှန်အကန် သိမယ်ဆိုရင်
  ဘ၀မှာ နေပျော်ပြီး
  နောက်ဆုံးမှာ ဘ၀က လွတ်မြောက်တဲ့ နိဗ္ဗာန်ချမ်းသာကို
  မျက်မှောက်ပြုနိုင်မှာ ဖြစ်တယ် ” လို့
  ကိုယ်စီ ကိုယ်စီ သဘောကျကာ
  ကျင့်ကြံ အားထုတ် နိုင်ကြပါစေကုန်သတည်း ။

ဒေါက်တာနန္ဒမာလာဘိဝံသ ဆရာတော်ကြီး

Credit Original Uploader.

စိတ်ဖိစီးမှုဆိုင်ရာ အမေးအဖြေများ
▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬
(ဓမ္မအမေးအဖြေ)

🍃မေး။ ။ Stress အရမ်းများလာတဲ့အခါ ဘယ်လိုမျိုး handle လုပ်သင့်ပါသလဲ ဘုရား?

💡 ဖြေ။ ။

★ နံပါတ်(၁)ကတော့ ခဏလေး ရပ်လိုက်ပါ လုပ်နေတဲ့အလုပ်ကို ခဏရပ်လိုက်ပါ၊ half a minute ဆိုတာ 30 seconds ပေါ့နော် အဲလောက်လေးရပ်လိုက်ပါ။ အချိန်ရတယ်။ မိနစ်၀က်ဆိုတာလေ စက္ကန့်၃၀ ဆိုတာလေ YouTube ပေါ်မှာ 30 seconds mindfulness ဆိုတာလေး ခေါင်းစည်းလေးတစ်ခုရှိတယ်။

★ စက္ကန့်သုံးဆယ်ပဲ အဲ့အချိန်မှာ ဘာလုပ်ရမှာတုန်း? ရှေ့မှာတွေ့တဲ့အရာ ကြည့်လိုက်ပါ။ ဥပမာ စာအုပ်တွေ့တယ်ဆိုရင် စာအုပ် ဆိုပြီးတော့ ၀င်လေထွက်လေ တစ်ချက်ရှူရှိုက်ပါ။ ပြီးရင် ပန်းကို ကြည့်လိုက် ဒါ ပန်း စိတ်ထဲမှာ နောက်ပြီးတော့ ၀င်လေထွက်လေရှူရှိုက်။ နောက်တစ်ခု ဒါက ကောဇော ၀င်လေထွက်လေ ရှူရှိုက်။

★ အာရုံပြောင်းလိုက်တာ။ အာရုံလည်းပြောင်းလိုက်တယ် ၀င်လေထွက်လေလည်း ရှူလိုက်တယ်။ ၀င်လေထွက်လေ ရှူလိုက်ရင် ဦးနှောက်က နောက်မှာ အလုပ်လုပ်တဲ့ဦးနှောက်က ရှေ့မှာပဲ ပြန်ပြီးတော့ အလုပ်လုပ်တယ် activate လုပ်တယ်။

🍃မေး။ ။ Stress က depression ကို ဖြစ်စေပါသလား?

💡 ဖြေ။ ။

★ ဖြစ်စေတယ်။ depression ဆိုတာက ကိုယ်မကြိုက်တဲ့အရာ စိတ်တိုင်းမကျတဲ့အရာ အဆင်မပြေတဲ့အရာ တစ်ခုခုကို အကြိမ်ကြိမ်တွေးတာ။ မသိစိတ်နဲ့ တွေးနေတာ။ အဲဒီကနေပြီးတော့ အဆိုးမြင်ဝါဒ ၀င်သွားတာ။ အဲဒါ depression ၀င်တာပဲ။

🍃မေး။ ။ ကိုယ်ကိုယ်တိုင်ရော တခြား သူငယ်ချင်းများကပါ stress များနေတဲ့အခါ ဘယ်လိုနှစ်သိမ့်ပေးရမလဲ?

💡 ဖြေ။ ။

★ Stress များတဲ့လူကို သူရဲ့ stress ကို အသိအမှတ်ပြုပေးလိုက်။ စိတ်ဖိစီးမှုတွေ သိပ်များနေလား? အဲလိုမေးရင် ဒါ အသိအမှတ်ပေးရာရောက်တယ်။

★ အဲလို မလုပ်ဘဲနဲ့ ကိုယ်ချင်းစာတဲ့စိတ်မျိုး မရှိဘဲနဲ့ နင်က ဘာလုပ်နေတုန်း? အဲဒါမျိုး သွားပြီးတော့မေးရင် သူ့မှာ pressure များတယ်တဲ့။

★ သူတို့ စကားပြောချင်တယ်ဆိုရင် အကောင်းအဆိုးမဝေဖန်ဘဲနဲ့ နင်ကလည်း ဒါမျိုးဖြစ်ရလား ဘာညာ အဲလို အပြစ်တင်တဲ့ပုံစံမျိုး မဖြစ်ဘဲနဲ့ အစအဆုံးနားထောင်ပေးပါ။

🍃မေး။ ။ စိတ်ဖိဆီးမှု ဖြစ်မလာအောင် စိတ်ကို ဘယ်လိုထားသင့်ပါသလဲ ဘုရား။

💡 ဖြေ။ ။

🧘🏻‍♀️🧘🏻‍♂️ ကြာကြာ တရားထိုင်ရမယ်။

🍃မေး။ ။ တပည့်တော် ဘ၀တလျှောက်မှာ stress အမျိုးမျိုး ကြုံတွေ့ရပါသည်။ ဒီလို တွေ့ကြုံရတဲ့အခါ sensitive ဖြစ်တဲ့လူတစ်ယောက်အနေနဲ့ ဘယ်လို ထိန်းချုပ်ရပါမည်လဲ ဘုရား။

💡 ဖြေ။ ။

★ Stress ကို ထိန်းချုပ်တာထက် stress ကို ကြိုတင်မျှော်လင့်ထားပြီးတော့ stress ဖြစ်လာတဲ့အခါမှာ သူ့ကို ကိုင်တွယ်တာ manage လုပ်တာ ဒါလေး မှတ်ထားစေချင်တယ်။

★ Stress လုံး၀မရှိစေရဘူးဆိုတာ အဲဒါတော့ အသက်လုံး၀ မရှူတဲ့အခါကျမှ ဖြစ်မှာ။ အသက်ရှူနေသေးသရွေ့ကတော့ stress ကတော့ ရှိမှာပဲ။ ဘုန်းကြီးလည်း ဘုန်းကြီး stress ရှိတယ်။

ကျေးဇူးတော်ရှင်အောက်စဖို့ဒ်ဆရာတော်
ပါမောက္ခဒေါက်တာ အရှင်ဓမ္မသာမိ
🙏🙏🙏

“တက္ကသိုလ်ကျောင်းသား/သူများအတွက် စိတ်ဖိစီးမှူကိုင်တွယ်ရေး အပိုင်း(၂) (၂၂.၁.၂၀၂၀) (ဇဗ္မူသီရိဗိမာန် ရန်ကုန်)” တရားတော် အမေးအဖြေကဏ္ဍမှ ကောက်နှုတ်ရေးသားပူဇော်ပါသည်။

Photo credit #အရိုး

▪️သတိပဋ္ဌာန်ဆိုလို့ သတိက အခြေခံရတယ်။ ပဋ္ဌာန်ဆိုတာ အခြေခံ – foundation.

🔹 Foundation တည်ဆောက်ပြီးရင် ကျန်တာတွေ ဆက်တည်ဆောက်လို့ရတယ်။ ဒိုင်းတွေ ထောင်ရမယ်။ နံရံတွေ ဆောက်မယ်။ အမိုးမိုးသည်အထိ Interior design တွေ လှလှပပဖြစ်အောင် တည်ဆောက်တာ။ Mindfulness based အဲ့ဒီလို ခေါ်ကြတယ်။

🔸 Mindfulness based stress reduction, Mindfulness based compassion, mindfulness based happiness, mindfulness based Appreciation. အဲ့ဒါမျိုးတွေပေ့ါ။ Mindfulness based – သတိပဋ္ဌာန်။

🔺 အခု ကိုယ့်ရဲ့ emotion ဘယ်လို ဖြစ်လာတာကို သိပြီဆိုရင် သူ့ကို ကိုင်တွယ်တတ်ဖို့၊ ကိုင်တွယ်တဲ့နေရာမှာ emotion တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာပြီဆိုရင် လူတစ်ယောက်က လမ်းဆုံလမ်းခွကိုရောက်နေတယ်။ ဘယ်ဘက်ချိုးမလား၊ ညာဘက်ချိုးမလား။ တစ်ဖက်ဖက်ကို ချိုးရမယ်။

▪️လူတစ်ယောက်က ကိုယ့်ကို လာပြီးတော့ “တော်လိုက်တာ”လို့ လာပြီးချီးမွမ်းတယ်။ ▪️ကိုယ်လုပ်တာ ဒါလေးတော်တယ်။ ဒါလေးကောင်းတယ်။
▪️ကိုယ့်ရဲ့ အထက်က လူက ကိုယ့်ကိုလာပြီးတော့ appreciation ပေးတယ်။
▪️ဒါမှ မဟုတ် ကိုယ့်ရဲ့ လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်တွေက ကိုယ့်ကို လာပြီးတော့ appreciation ပေးတယ်။
အဲ့ဒီအချိန်မှာလည်းပဲ Positive emotion က လမ်းဆုံလမ်းခွမှာ ရောက်နေတယ်။ ဘယ်ဘက်သွားမလား၊ ညာဘက်သွားမလား။

🔹 တစ်ဖက်က Negative consequence ရှိတယ်။ နောက်တစ်ခုကတော့ Positive consequence ရှိတယ်။

Negative consequence ကတော့
▪️”ငါတော်တယ်” ဆိုပြီးတော့ စိတ်ကြီးဝင်တတ်တယ်။
▪️ “ဘယ်သူကတော့ဖြင့် ငါ့လောက်မတော်ဘူး” ဆိုပြီးတော့ အဲ့ဒီလူတွေနဲ့ connection ပြတ်တတ်တယ်။ emotional connection ပြတ်သွားတတ်တယ်။ အဲ့ဒါက negative consequence.
▪️“ငါမှ ငါ၊ ငါမှ လုပ်နိုင်တယ်။” အဲ့ဒီလို ကိုယ့်ကိုယ် arrogance – (စိတ်ကြီးဝင်တာ) တွေ ဖြစ်တယ်။ ဒါက negative.

⭐ Positive ဖြစ်တဲ့ဟာကတော့ ကိုယ့်မှာရှိတဲ့ ပီတိ။ အဲ့ဒီပီတိလေးကို အကြောင်းပြုပြီးတော့ တခြားသူတွေ သူတို့ လုပ်တာကောင်းတဲ့ဟာတွေ အဲ့ဒါတွေကို ပြန်ကြည့်။
သူတို့အတွက်လည်း ပီတိဖြစ်ပေး။

▪️သူ့ပီတိနဲ့ ကိုယ့်ပီတိနဲ့ ပီတိနှစ်ခု ပီတိ + ပီတိ ဆိုတော့ ပိုကောင်းဖို့ပဲ ရှိတယ်။ တကယ်လို့ ပီတိ + arrogance (စိတ်ကြီးဝင်) ဆိုရင်တော့ Negative ဖြစ်သွားမယ်။

▪️ပီတိ + Ignorance (လျစ်လျူရှု)
သူများကို Ignore လုပ်လိုက်တယ်။
“ငါတစ်ယောက်တည်းပဲ ငါဒီလို evaluation ရထားတယ်။ Star ဘယ်နှခု ရထားတယ်။ မင်းတို့က ဘယ်လောက် ရထားတုန်း။ ငါ့လို ဖြစ်အောင် ကြိုးစား” Mix emotion ဖြစ်နေပြီ။ သူများကိုလည်း အားပေးချင်တယ်။ တစ်ဖက်ကလည်း ကိုယ့်ကိုယ် မြှောက်ချင်တယ်။ အဲ့ဒါမျိုးတွေ။

အဲ့ဒါကြောင့် emotion တစ်ခုဖြစ်ရင် Positive emotion တောင်မှ You are at across road. You have to turn either way. It can be either positive or negative.

🙏🙏🙏
ဆက်လက်ရေးသားဖော်ပြပါမည်။

💢 #အောက်စဖိုဒ့်ဆရာတော်💢
🌟 ပါမောက္ခဒေါက်တာဘဒ္ဒန္တဓမ္မသာမိ🌟
🏠 Chatrium Hotel, Yangon 🏠
💧၂၀၁၈၊ ဇန်နဝါရီလ၊ (၁၇) ရက်💧
⭐ စီးပွားရေးလုပ်ငန်းရှင်များအတွက် သတိပဋ္ဌာန် အခြေခံ စိတ်ခံစားမှု အသိဉာဏ် – Mindfulness and Emotional Intelligence for Business – ဒုတိယပိုင်း အပိုင်း (၁)⭐
ရေးသားပူဇော် : #MayThuKhine
ဓမ်မဒါန : http://www.facebook.com/Sayardawsdhammatalkcollections

>
▪️သတိပဋ္ဌာန်ဆိုလို့ သတိက အခြေခံရတယ်။ ပဋ္ဌာန်ဆိုတာ အခြေခံ – foundation.

🔹 Foundation တည်ဆောက်ပြီးရင် ကျန်တာတွေ ဆက်တည်ဆောက်လို့ရတယ်။ ဒိုင်းတွေ ထောင်ရမယ်။ နံရံတွေ ဆောက်မယ်။ အမိုးမိုးသည်အထိ Interior design တွေ လှလှပပဖြစ်အောင် တည်ဆောက်တာ။ Mindfulness based အဲ့ဒီလို ခေါ်ကြတယ်။

🔸 Mindfulness based stress reduction, Mindfulness based compassion, mindfulness based happiness, mindfulness based Appreciation. အဲ့ဒါမျိုးတွေပေ့ါ။ Mindfulness based – သတိပဋ္ဌာန်။

🔺 အခု ကိုယ့်ရဲ့ emotion ဘယ်လို ဖြစ်လာတာကို သိပြီဆိုရင် သူ့ကို ကိုင်တွယ်တတ်ဖို့၊ ကိုင်တွယ်တဲ့နေရာမှာ emotion တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာပြီဆိုရင် လူတစ်ယောက်က လမ်းဆုံလမ်းခွကိုရောက်နေတယ်။ ဘယ်ဘက်ချိုးမလား၊ ညာဘက်ချိုးမလား။ တစ်ဖက်ဖက်ကို ချိုးရမယ်။

▪️လူတစ်ယောက်က ကိုယ့်ကို လာပြီးတော့ “တော်လိုက်တာ”လို့ လာပြီးချီးမွမ်းတယ်။ ▪️ကိုယ်လုပ်တာ ဒါလေးတော်တယ်။ ဒါလေးကောင်းတယ်။
▪️ကိုယ့်ရဲ့ အထက်က လူက ကိုယ့်ကိုလာပြီးတော့ appreciation ပေးတယ်။
▪️ဒါမှ မဟုတ် ကိုယ့်ရဲ့ လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်တွေက ကိုယ့်ကို လာပြီးတော့ appreciation ပေးတယ်။
အဲ့ဒီအချိန်မှာလည်းပဲ Positive emotion က လမ်းဆုံလမ်းခွမှာ ရောက်နေတယ်။ ဘယ်ဘက်သွားမလား၊ ညာဘက်သွားမလား။

🔹 တစ်ဖက်က Negative consequence ရှိတယ်။ နောက်တစ်ခုကတော့ Positive consequence ရှိတယ်။

Negative consequence ကတော့
▪️”ငါတော်တယ်” ဆိုပြီးတော့ စိတ်ကြီးဝင်တတ်တယ်။
▪️ “ဘယ်သူကတော့ဖြင့် ငါ့လောက်မတော်ဘူး” ဆိုပြီးတော့ အဲ့ဒီလူတွေနဲ့ connection ပြတ်တတ်တယ်။ emotional connection ပြတ်သွားတတ်တယ်။ အဲ့ဒါက negative consequence.
▪️“ငါမှ ငါ၊ ငါမှ လုပ်နိုင်တယ်။” အဲ့ဒီလို ကိုယ့်ကိုယ် arrogance – (စိတ်ကြီးဝင်တာ) တွေ ဖြစ်တယ်။ ဒါက negative.

⭐ Positive ဖြစ်တဲ့ဟာကတော့ ကိုယ့်မှာရှိတဲ့ ပီတိ။ အဲ့ဒီပီတိလေးကို အကြောင်းပြုပြီးတော့ တခြားသူတွေ သူတို့ လုပ်တာကောင်းတဲ့ဟာတွေ အဲ့ဒါတွေကို ပြန်ကြည့်။
သူတို့အတွက်လည်း ပီတိဖြစ်ပေး။

▪️သူ့ပီတိနဲ့ ကိုယ့်ပီတိနဲ့ ပီတိနှစ်ခု ပီတိ + ပီတိ ဆိုတော့ ပိုကောင်းဖို့ပဲ ရှိတယ်။ တကယ်လို့ ပီတိ + arrogance (စိတ်ကြီးဝင်) ဆိုရင်တော့ Negative ဖြစ်သွားမယ်။

▪️ပီတိ + Ignorance (လျစ်လျူရှု)
သူများကို Ignore လုပ်လိုက်တယ်။
“ငါတစ်ယောက်တည်းပဲ ငါဒီလို evaluation ရထားတယ်။ Star ဘယ်နှခု ရထားတယ်။ မင်းတို့က ဘယ်လောက် ရထားတုန်း။ ငါ့လို ဖြစ်အောင် ကြိုးစား” Mix emotion ဖြစ်နေပြီ။ သူများကိုလည်း အားပေးချင်တယ်။ တစ်ဖက်ကလည်း ကိုယ့်ကိုယ် မြှောက်ချင်တယ်။ အဲ့ဒါမျိုးတွေ။

အဲ့ဒါကြောင့် emotion တစ်ခုဖြစ်ရင် Positive emotion တောင်မှ You are at across road. You have to turn either way. It can be either positive or negative.

🙏🙏🙏
ဆက်လက်ရေးသားဖော်ပြပါမည်။

💢 #အောက်စဖိုဒ့်ဆရာတော်💢
🌟 ပါမောက္ခဒေါက်တာဘဒ္ဒန္တဓမ္မသာမိ🌟
🏠 Chatrium Hotel, Yangon 🏠
💧၂၀၁၈၊ ဇန်နဝါရီလ၊ (၁၇) ရက်💧
⭐ စီးပွားရေးလုပ်ငန်းရှင်များအတွက် သတိပဋ္ဌာန် အခြေခံ စိတ်ခံစားမှု အသိဉာဏ် – Mindfulness and Emotional Intelligence for Business – ဒုတိယပိုင်း အပိုင်း (၁)⭐
ရေးသားပူဇော် : #MayThuKhine
ဓမ်မဒါန : http://www.facebook.com/Sayardawsdhammatalkcollections

💢 #အောက်စဖိုဒ့်ဆရာတော်💢
🌟 ပါမောက္ခဒေါက်တာဘဒ္ဒန္တဓမ္မသာမိ🌟
⭐ စီးပွားရေးလုပ်ငန်းရှင်များအတွက် သတိပဋ္ဌာန် အခြေခံ စိတ်ခံစားမှု အသိဉာဏ်⭐
ဓမ္မဒါန : http://www.facebook.com/Sayardawsdhammatalkcollections

အာသဝ

အာသဝဟူသည် ယစ်မူးအောင် ပြုလုပ်တတ်သောသဘော ဖြစ်ပါသည်။ ပုထုဇဉ်တို့သည် အရူးနှင့်တူကုန်၏ ဆိုကြ၏။ အရူးတို့သည် ထင်မိထင်ရာ ထင်တတ်ကြကုန်၏။ အကောင်းကိုလည်း မကောင်း ဟူ၍ လည်းကောင်း၊ မကောင်းကိုလည်း အကောင်းဟူ၍ လည်းကောင်း ထင်တတ်ကြကုန်၏။ အာသဝတရားများသည် အရူးသဖွယ်ဖြစ်၍ ပုထုဇဉ် တို့သည် အရူးဆေးကို သောက်သုံးပြီး ရူးနေကြသူများသဖွယ် ဖြစ်နေကြပါသည်။ ထို့ကြောင့် ဒုက္ခကို သုခအနေဖြင့် လိုချင်ကြပါသည်။ မဖန်တီးနိုင်သည်ကို ဖန်တီးနိုင်သည့်အနေဖြင့် သုံးသပ်ကြပါသည်။ အမှားကို အမှန်အနေဖြင့် မြင်ကြပါသည်။ ဤသို့လျှင် ပုထုဇဉ်တို့သည် အာသဝတရားများကြောင့် မလိုချင်သင့်ပါဘဲလျက် လိုချင်ကြ၏။ အစိုးမရနိုင်ပါဘဲလျက် အစိုးရအောင် ကြိုးပမ်းကြ၏။ မှားနေကြောင်း ထောက်ပြခြင်း ခံရပါလျက် အမှန်အနေဖြင့် ဇွတ်ငြင်းကြ၏။ ဤသဘောများမှာ အာသဝတရားများ၏ စွမ်းဆောင်ချက်များ ဖြစ်ကြပါသည်။

အာသဝတရားများ၏ တရားကိုယ်မှာ လောဘ၊မောဟ၊ဒိဋ္ဌိတို့ ဖြစ်ကြပါသည်။ ယင်းအသာဝတရားများသည် ဘုံအားဖြင့် ဘဝဂ်တိုင်အောင်၊ ဓမ္မအားဖြင့် ဂေါတြဘူတိုင်အောင် အာရုံနှင့် သန္တန် နှစ်ရပ်အပေါ်၌ ယစ်မူးအောင်၊ ရူးအောင်ပြုလုပ်ကြပါသည်။ အာရုံပိုင်းအနေအားဖြင့် လောဘကလည်း ထိုထို မလိုချင်သင့်သော အာရုံတို့၌ လိုချင်ဖွယ်အဖြစ် ယစ်မူးအောင်၊ ရူးအောင် လုပ်ပါသည်။ ဒိဋ္ဌိကလည်း ထိုထို အနှစ်မဲ့အာရုံတို့၌ အမြုတေရတနာအဖြစ် ယစ်မူးအောင်၊ရူးအောင် ပြုလုပ်ပါသည်။ မောဟ
ကလည်း ထိုထို အမှားအာရုံတို့၌ အမှန်တရားအဖြစ် ယစ်မူးအောင်၊ ရူးအောင် ပြုလုပ်ပါသည်။ အာရုံပိုင်းဆိုင်ရာ၌သာမက သန္တာန်ပိုင်းအနေအားဖြင့်လည်း ထိုထိုပုဂ္ဂိုလ်တို့၏ သန္တာန်၌ ဗီဇသတ္တိသဘောအရ မလိုချင်သင့်သော အာရုံ၌ပင် လိုချင်သူအဖြစ် ၊ မိမိကိုယ်ကို ပိုင်စီုးသူအဖြစ်၊ မိမိကိုယ်ကို သစ္စာရှင်အဖြစ် ယစ်မူးအောင်၊ရူးအောင် ပြုလုပ်ကြပါသည်။ ထိုသို့ရူးအောင် ယစ်မူးအောင်ပြုလုပ်ရာ၌ လောဘကလည်းလောဘအလျောက်၊ ဒိဋ္ဌိကလည်း ဒိဋ္ဌိအလျှောက်၊ မောဟကလည်း မောဟအလျောက် အာရုံပိုင်းနှင့် သန္တာန်ပိုင်း နှစ်ရပ်ပေါ်၌ လောဘရည်များ၊ ဒိဋ္ဌိရည်များ၊ မောဟရည်များကို ပက်ဖြန်းကြပါသည်။ သို့ဖြစ်၍သာ မလိုချင်သင့်သော အာရုံ၌ လိုချင်စရာနှင့် လိုချင်သူအဖြစ် ၊ အနှစ်သာရမဲ့သော အာရုံ၌ အမြုတေရတနာနှင့် စိုးပိုင်သူအဖြစ်၊ မှားယွင်းသော အာရုံ့၌ အမှန်တရားနှင့် သစ္စာရှင်အဖြစ် လိုက်လျောညီထွေ ထင်မှတ်နေကြခြင်းဖြစ်ပါသည်။ ဤအာသဝတရားတို့သည် ဘုံအားဖြင့် ဘဝဂ်တိုင်အောင်၊ ထိုထိုအာရုံပိုင်း၌ ဓမ္မအားဖြင်ဂေါတြဘူတိုင်အောင် ထိုထို၊ ထိုထိုသန္တာန်ပိုင်း၌ အနုသယအဆင့်အနေဖြင့်ဖြစ်စေ၊ ပရိယုဋ္ဌာန အဆင့်အနေဖြင့်ဖြစ်စေ၊ ဝီတိက္ကမ အဆင့်အနေဖြင့်ဖြစ်စေ လောဘရည်၊ ဒိဋ္ဌိရည်၊ မောဟရည်များကို ပက်ဖျန်းလျက် ယစ်မူးအောင်၊ ရူးအောင် ပြုလုပ်နေကြပါသည်။

ဦးရွှေအောင်

CRD ~

လူတိုင်းသိသင့်သော သုခ(၄)မျိုး
❇️❇️❇️❇️❇️❇️❇️❇️❇️❇️

၁။ အတ်ထိသုခ

လူတွေမျှော်လင့်ချက်အတိုင်း အောင်မြင်လာလို့ ရရှိလာတဲ့ ချမ်းသာက “အတ္ထိသုခ” ရှိချမ်းသာ တဲ့။

ရှိချမ်းသာဆိုတာ ကိုယ့်မှာ စီးပွားဥစ္စာတွေ အဆင်ပြေလို့ ပစ္စည်းဥစ္စာတွေရှိတယ်။
စိန်ရွှေရတနာတွေရှိတယ်။ ❝ သမထယာနိက၊ ၀ိပႆနာယာနိက ❞

သမထယာနိက ဆိုတာ
သမထကို ယာဉ်သဖွယ် အသုံးပြုပြီးတော့
မဂ်ဖိုလ်ရအောင် အားထုတ်တဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်ကို
သမထယာနိကလို့ ခေါ်တယ်။

သူက ပထမ သမထအားထုတ်တယ်၊
အားထုတ်ပြီးတော့
ဥပစာရသမာဓိ၊ အပ္ပနာသမာဓိဆိုတဲ့
သမာဓိတွေရတယ်၊ စျာန်ရတယ်ပေါ့။

ရပြီးတဲ့နောက်မှ စျာန်၀င်စားတယ်၊
စျာန်၀င်စားရာကနေ စျာန်ကထပြီးတော့
ဒီစျာန်ကိုပဲပြန်ပြီး အနိစ္စ၊ ဒုက္ခ၊ အနတ္တ ရှုမယ်။

အနိစ္စ၊ ဒုက္ခ၊ အနတ္တ ရှုပြီးတော့
မဂ်ဖိုလ်ဆိုက်သွားတယ်၊ အဲသလို ပုဂ္ဂိုလ်မျိုးကို
သမထယာနိကလို့ ခေါ်တယ်။

ဝိပဿနာယာနိက ဆိုတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်ကျတော့
အဲသလို စျာန်ရအောင် အားမထုတ်တော့ဘူး။
စစချင်း ဝိပဿနာပဲအားထုတ်တယ်။

အဲဒီလို ဝိပဿနာအားထုတ်လို့
တော်တော်လေး အသားကျတဲ့အခါကျတော့
သမာဓိရတယ်။
အဲဒီသမာဓိကိုပဲ သမထလို့ ခေါ်နိုင်တယ်။
ဒါဟာ သမထကမ္မဋ္ဌာန်းပြောတာ မဟုတ်ဘူး၊
သမာဓိကိုပဲ ပြောတာ။

အဲဒီဝိပဿနာသမာဓိက ဘာသမာဓိလဲဆိုရင်
ခဏိကသမာဓိလို့ ခေါ်တယ်။
တစ်ခဏမျှတည်တဲ့ သမာဓိ။

အဲဒီသမာဓိ ရပြီးတော့ အဲဒီသမာဓိကနေပဲ
ဝိဿနာဉာဏ် အဆင့်ဆင့်တက်ပြီးတော့
မဂ်ဖိုလ်ရတယ်၊ အဲသလို ပုဂ္ဂိုလ်မျိုးကို
ဝိပဿနာယာနိကလို့ ခေါ်တယ်။

အဲဒီတော့ မြတ်စွာဘုရား အလိုတော်က
ဘာလဲဆိုရင်.. သမထဟာ
ဝိပဿနာရဲ့အခြေခံ ဖြစ်စေရမယ်ပေါ့။

သမထသက်သက်က
နိဗ္ဗာန်ကိုရောက်အောင် မပို့နိုင်ဘူး။
သမထသက်သက်ရပြီး နောင်အခါမှာ
သမထက ပြန်လျောကျပြီး…
ပရမ်းပတာဖြစ်တာတွေ ၀တ္ထုကြောင်းတွေ
ရှိတယ်။

ဒါကြောင့်မို့ သမထကမ္မဋ္ဌာန်းဟာ
အားမထုတ်ကောင်းတဲ့ ကမ္မဋ္ဌာန်းတော့
မဟုတ်ဘူး။ သို့သော်
သမထကမ္မဋ္ဌာန်း သက်သက်ကိုသာ
အားထုတ်ပြီး… ကျေနပ်နေဖို့ မဟုတ်ဘူး။

သမထအားထုတ်ပြီးလည်း ဝိပဿနာကို
သွားရမယ်။ အဲဒါ သမထဟာ
ဝိပဿနာရဲ့ အခြေခံဖြစ်မှသာ
မြတ်စွာဘုရား အလိုတော်ကျမယ်။

သမထသက်သက်ပဲ အားထုတ်ပြီး
ကျေနပ်နေမယ်ဆိုရင် ဒီပုဂ္ဂိုလ်ဟာ
မဂ်ဖိုလ်နိဗ္ဗာန် မရနိုင်ပါဘူး …။

အရှင်သီလာနန္ဒာဘိဝံသ(အဘိဓမ္မာသင်တန်း)
Nay Lin

လူ့ဘဝလိုအပ်တာမှန်သမျှ ကိုယ့်မှာ ပြည့်ပြည့်စုံစုံ ရှိတာကို အကြောင်းပြုပြီးတော့ “သုခသောမန ဿ” ကိုယ်ချမ်းသာမှု စိတ်ချမ်းသာမှုတွေ ရကြ တယ်။

ဒါကို မြတ်စွာဘုရားက ”အတ္ထိသုခ” ရှိလို့ ရတဲ့ချမ်းသာမျိုးတဲ့။

အေး …ရှိလို့ ရတဲ့ချမ်းသာက ရှိတုန်းပဲ ချမ်းသာ နိုင်တာ။မရှိတော့ဘူးဆိုရင် ချမ်းသာသုခ ဆုံးရှုံး သွားနိုင်တယ်။

ဒါကြောင့် တည်မြဲတဲ့ ချမ်းသာသုခတော့ မဟုတ်ဘူး။ ရှိနေတုန်းမှာ ခံစားရတဲ့ သုခမျိုးပဲ။

၂။ ဘောဂသုခ

အသုံးပြုရတဲ့ ချမ်းသာ။ အသုံးပြုရလို့ဖြစ်ပေါ်
လာတဲ့ ချမ်းသာကို “ဘောဂသုခ” လို့ခေါ်တယ်။

တိုက်ရှိလို့ တိုက်နဲ့နေရတယ်။
ကားရှိလို့ ကားစီးရတယ်။

မိမိလိုအင်ဆန္ဒတွေ ဖြည့်တင်းလို့ ပစ္စည်းတွေ သုံးစွဲလို့ စိတ်ချမ်းသာမှု ကိုယ်ချမ်းသာမှုတွေဟာ “ဘောဂသုခ” လို့ ခေါ်တယ်။

ရလာတဲ့ပစ္စည်းဥစ္စာကို သုံးစွဲခြင်းကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာတဲ့ ချမ်းသာတဲ့။

ကျန်းမာရေးကြောင့်သော်လည်းကောင်း
အခြေအနေတစ်မျိုးမျိုးကြောင့် သော်လည်းကောင်း…

အခြေအနေ မပေးသောကြောင့်သော် လည်းကောင်း မသုံးစွဲရဘူးဆိုရင်…

ဒီချမ်းသာသုခဟာလည်း အလွယ်တကူနဲ့ ဆုံးရှုံးသွားတဲ့ ချမ်းသာသုခမျိုး ဖြစ်တယ်။

ဒါကြောင့်မို့ ဒီ“ဘောဂသုခ” လည်း ခိုင်မာတဲ့ ချမ်းသာမျိုးတော့မဟုတ်ဘူး။

၃။ အာနဏ်သုခ

လူတိုင်းလူတိုင်းဟာ အဆင်မပြေလို့ဖြစ်စေ စီးပွားရေး တိုးချဲ့လို့ဖြစ်စေ ကြွေးတင်နေတတ် တာတွေ ရှိတယ်။

ကြွေးရှိနေတဲ့ပုဂ္ဂိုလ်ဟာ ကြွေးအပေါ်မှာ အမြဲတမ်းစိတ်ပူပင်ရတယ်။

အေး .. သူများဆီက ကြွေးမရှိတဲ့ပုဂ္ဂိုလ်ကျတော့ “အာနဏျသုခ” လို့ခေါ်တဲ့ ကြွေးကင်းတဲ့ ချမ်းသာ ခံစားရတယ်။

ကြွေးမရှိတဲ့အတွက်ကြောင့် နားချင်တဲ့အခါ နားမယ်။ သွားချင်တဲ့အခါ သွားမယ်။

သို့သော် ဒီချမ်းသာတွေဟာ တစ်စုံတစ်ခုသော အတိုင်းအတာအပေါ်မှာ မှီပြီးတော့ ရလာတဲ့ ချမ်းသာတွေ ဖြစ်သည့်အတွက် အဆင့်မြင့်တဲ့ ချမ်းသာမျိုးတော့ မဟုတ်ဘူး။

၄။ အန၀ဇ်ဇသုခ

နောက်ဆုံး တကယ့်ချမ်းသာဆိုတာ “အန၀ဇ္ဇသုခ” အပြစ်မဲ့ ချမ်းသာဟာ
အချမ်းသာဆုံးပဲ။

ကိုယ့်အနေနဲ့ ကာယကံအပြစ်မျိုး ဝစီကံ
အပြစ်မျိုး မနောကံအပြစ်မျိုး ဘယ်ဘက်က လှည့်ကြည့်ကြည့်

ပြစ်မှုတစ်ခု ကျူးလွန်ထားတာ မရှိဘူးဆိုလို့ရှိရင်
အဲဒီပုဂ္ဂိုလ်ရရှိတဲ့ အပြစ်ကင်းစင် ပျော်ရွှင်ရတဲ့ ချမ်းသာဟာ …

“ရှိချမ်းသာတို့ စားသုံးရတဲ့ချမ်းသာတို့ ကြွေးကင်း တဲ့ချမ်းသာတို့” ထက် ပိုပြီးတော့ ကောင်းတဲ့ ချမ်းသာတစ်ခုလို့ မြတ်ဗုဒ္ဓက ဟောကြားထား ပါတယ်။

အေး .. အခါအားလျော်စွာ ချမ်းသာသုခတွေ ရကြတယ်။ အဲဒီ ချမ်းသာသုခတွေထဲက အပြစ်မဲ့ချမ်းသာကိုတော့ လူတိုင်းလူတိုင်း ရကြတာ မဟုတ်ဘူး။

အပြစ်မဲ့ချမ်းသာဟာ ဒီချမ်းသာ ၄ မျိုးထဲမှာ
တော့ အကောင်းဆုံးသော ချမ်းသာမျိုး ဖြစ်ပါတယ်။

ဒါကြောင့် တရားချစ်ခင်
ဓမ္မမိတ်ဆွေ အပေါင်းတို့ကလည်း …

“အန၀ဇ္ဇသုခ” လို့ ခေါ်တဲ့ အပြစ်မဲ့ချမ်းသာမျိုးကို ပိုင်ဆိုင်ခံစားနိုင်ကြပြီး ကောင်းသထက် ကောင်း အောင် ကျင့်ကြံအားထုတ်ကာ မြတ်နိဗ္ဗာန်ကို ရရောက် နိုင်ကြပါစေကုန်သတည်း။

ပါချုပ်ဆရာတော်ဘုရားကြီး
ဒေါက်တာ အရှင်နန္ဒမာလာဘိဝံသ

𝓓𝓱𝓪𝓶𝓶𝓪𝓮𝓲𝓪𝓰𝓪𝓽𝓱𝓪𝓻

အရေးကြီးတဲ့ဘဝကိုရောက်နေတယ်
××××××××××××××××××
ဘဝဆိုတာ အမျိုးမျိုး ကျဉ်လည်ကြရတာ
ကိုယ်လုပ်ခဲ့တဲ့ ကံပေါ်မှာ မူတည်ပြီး
သတ္တဝါတွေဟာသုခ , ဒုက္ခကို
ခံစားကြရတာ ဖြစ်တယ်။

ကံမကောင်း အကြောင်းမလှလို့
အကုသိုလ်ကံတွေ အကျိုးပေးအလှည့်
ကြုံတဲ့အခါ ဒုဂ္ဂတိဘုံ ရောက်သွားပြီး
ဆင်းရဲဒုက္ခတွေနဲ့ တွေ့ကြုံကြရတယ်။

လူ့ဘုံဟာ ဘဝအားလုံးကို သွားနိုင်တဲ့ စီမံကိန်းကြီးတစ်ခုနဲ့တူတယ်။
လူ့ဘုံကို ရောက်နေတဲ့အခိုက်
ဘယ်ဘဝ သွားရမယ်ဆိုတာရွေးချယ်ဖို့အတွက်
အနေအထားတွေအားလုံး ပြည့်စုံတယ်။
လူ့ဘုံက လုပ်ကိုင်ကြံစည်ပြောဆိုတဲ့
အရာအားလုံးဟာကံအရာမြောက်ပြီး
ဂတိငါးပါးလို့ဆိုတဲ့ လမ်းကြောင်းကြီး
ငါးသွယ်ကို ရောက်ရှိသွားမယ်။
လူ့ဘုံလူ့ဘဝဟာ ဗဟိုအချက်အခြာမှာ
ရှိတယ်လို့ ပြောနိုင်တယ်။
ဒါကြောင့် … ဘုန်းကြီးတို့တစ်တွေဟာ
အင်မတန်မှ အရေးကြီးတဲ့ဘဝ ရောက်နေကြပြီ ပေါ့ ။

“မနုဿတ္တ ဘာဝေါ ဒုလ္လဘော”
ရခဲတဲ့ဘဝကို ရနေကြတယ် ,
ရခဲတဲ့ဘဝ ရနေတဲ့လူတိုင်းက
ရရှိထားတဲ့ ဘဝကို အကျိုးရှိအောင် အသုံးချသွားကြသလား?
ဆိုတော့ အသုံးချမသွားကြဘူး။

ရရှိထားတဲ့ ဘဝတစ်ခုက်ု
မှန်မှန်ကန်ကန် အသုံးမချတတ်ရင်
အချိန်ဆိုတာ တစ်နေ့ ကုန်ဆုံးလာမှာ ဖြစ်တယ်
မိမိလုပ်သမျှ ကံအရာမြောက်ပြီး
အကြောင်းတရားတွေဖြစ် အကျိုးပေးဖို့
အဆင်သင့် ဖြစ်လာလိမ့်မယ် ။

ဒါ့ကြောင့် လူ့ဘဝ ရခိုက်လေးမှာ
အမှတ်တမဲ့ မနေကြဘဲ
“သတိသမ္ပဇည” = ဆင်ခြေတုံတရား ရှိကြရမယ်။
ဒါဟာ အရေးကြီးဆုံးပဲ ။
လောကမှာ မစဉ်းစားရင် ဘာမှ မသိဘူး
စဉ်းစားမှုဟာ အင်မတန် အရေးပါတယ်
စဉ်းစားနိုင်အောင် အရာရာကို သတိထားတတ်ဖို့ လိုတယ်။

ကိုယျ ရထားတဲ့ဘဝဟာ ထာဝရ လား ? တခဏလား ?
အချိန်ကောင်းဆိုတာ ထာဝရ လား ? တခဏ လား ?
ကျန်းမာရေး ဆိုတာ ထာဝရ လား ? တခဏ လား ?
ဘယ်အချိန်ထိ ကိုယ်ဟာ အသုံးကျတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ် ဖြစ်မလဲ ?
ကျန်းမာနေခိုက် ဘာတွေ လုပ်ရမယ် ဆိုတာ
ပြတ်ပြတ်သားသား ဆုံးဖြတ်တတ်ဖို့ လိုတယ်။

ဒီလိုမှ မဟုတ်ဘဲ
အိပ်ကာ စားကာ ပျော်ကာ ပါးကာ ရှာကာ ဖွေကာနဲ့
ဘဝတစ်ခု အဆုံးသတ်သွားရင်
ကိုယ်ရထားတဲ့ ဘဝရဲ့အကျိုးအမြတ်ကို
ရလိုက်မှာ မဟုတ်ဘူး။

အင်မတန်မှ တန်ဖိုးရှိလှတဲ့
ဒီလူ့ဘဝကြီးရဲ့ အခြားမဲ့ဘဝမှာ
အင်မတန်မှ ကြောက်စရာကောင်းလောက်တဲ့
အနေအထားမျိုးကို ကြုံတွေ့နိုင်တယ်။
ဘဝရဲ့အခြားမဲ့ ဆိုတာ အင်မတန်မှ ကပ်နေတယ်နော်။
မျက်စိလေး မှိတ်တာနဲ့ တပြိုင်တည်း ပြောင်းလဲသွားနိုင်တယ်။

ဒါကြောင့် ……
လူ့ဘဝ ဆိုတာ “ကမ္မဘူမိ” ကံတရားတွေ
ဆည်းပူးအားထုတ်တဲ့ နေရာဖြစ်တယ်။
အကုသိုလ် ဆိုလည်း
လူ့ဘဝမှာ ကမ်းကုန်အောင် ဖြစ်နိုင်တယ်
ကုသိုလ် ဆိုလည်း ကမ်းကုန်အောင် ဖြစ်နိုင်တယ်
ကုသိုလ် ကမ်းကုန်တယ် ဆိုတာ ရဟန္တာဖြစ်ရင် ကုသိုလ်ကမ်းကုန်တယ် လို့ ပြောရမယ်။
အရဟတ္တမဂ် ကုသိုလ်ဆိုတာ အမြင့်ဆုံးကုသိုလ်ပဲ။
အဲဒီ ကုသိုလ်ထိအောင် ရနိုင်တဲ့ ဘုံဘဝ ဖြစ်တယ်။

 "ဒေါက်တာ အရှင် နန္ဒမာလာဘိဝံသ"

❝ ဗုဒ္ဓရဲ့ လူတိုင်းအတွက်
အသင့်တော်ဆုံး သြ၀ါဒ ❞

အမ္ဗလဌိက ရာဟုလောဝါဒ ဒေသနာမှာ-

“ရာဟုလာ၊ တစ်စုံတစ်ရာ ပြောမယ်ကြံရင်
အလျင်စလို မပြောနဲ့၊ သတိထားလိုက်ဦး၊
ငါပြောတော့မှာပဲ ဆိုတာ သတိထားလိုက်ဦး။

ပြီးတော့မှ..
ငါ ပြောမယ့်စကားဟာ ငါ့ ထိခိုက်မလား၊
သူတစ်ပါး ထိခိုက်မလားဆိုတာ
ဆင်ခြင်စဉ်းစားလိုက်ဦး” တဲ့။

ပထမ- ပြောတော့မယ်ဆိုရင် သတိရှိဖို့၊
ဒုတိယ- သတိရှိပြီးတော့
ငါပြောမယ့် စကားဟာ ငါ့ ထိခိုက်မလား၊
သူတစ်ပါး ထိခိုက်မလားဆိုတာ ဆင်ခြင်ဖို့။

ဆင်ခြင်လိုက်လို့ ငါပြောမယ့် စကားဟာ
“ဘယ်သူ့ကိုမှ မထိခိုက်ဘူး ဆိုတာ
စဉ်းစားလို့ရမှပဲ ပြောဖို့ ဆုံးဖြတ်ပြီး ပြောပါ။
တစ်ဦးဦးကို ထိခိုက်မယ်ဆိုရင် မပြောပါနှင့်”
တဲ့။

တစ်ခါ ပြောနေဆဲမှာလဲ
သတိထား ဆင်ခြင် စဉ်းစားဦးတဲ့။

“ငါ ပြောနေပါလား၊
ငါ ပြောနေတဲ့ စကားဟာ ငါ့ ထိခိုက်သလား၊
သူတစ်ပါး ထိခိုက်သလား” ဆိုတာ
ပြောနေရင်းနဲ့ စဉ်းစားပါဦး။

ပြောနေရင်းက စကားတစ်လုံး မှားသွားလို့
သူတစ်ပါး ထိခိုက် နစ်နာစေတဲ့
စကားပါသွားရင် ဆက်မပြောနဲ့တော့၊
ရပ်ပစ်လိုက်တော့ တဲ့။

တစ်ခါ ပြောပြီးပြန်ရင်လည်း
ပြန်ပြီး သတိထား ဆင်ခြင်လိုက်ပါဦး တဲ့။

“ငါ ပြောပြီး သွားပြီ၊
ငါ ပြောလိုက်တဲ့ စကားတွေက ဘာတွေလဲ”
လို့ သတိထားပါဦးတဲ့။

“ငါ ပြောလိုက်ခြင်းကြောင့်
ဘယ်သူများ ထိခိုက်သွားသေးသလဲ၊
ငါ့များ ထိခိုက် သွားပြီလား၊
သူတစ်ပါးများ ထိခိုက်သွားပြီလား”
ဆိုတာကို ဆင်ခြင်စဉ်းစားလိုက်ပါဦးတဲ့။

ဆင်ခြင် စဉ်းစားလိုက်လို့
တစ်စုံတစ်ယောက်ကို ထိခိုက်သွားတာများ
တွေ့ရင်.. “ဒီစကားမျိုး
နောင် ဘယ်တော့မှ ငါ မပြောဘူး၊
ရှောင်မယ်”ဆိုပြီးတော့ ရှောင်ပါတဲ့။

အပြုအမူမှာလဲ ဒီအတိုင်းပဲ။
ကိုယ်တစ်ခုခု လုပ်တော့မယ်ဆိုရင်..
“မပြုခင် သတိထား၊ ဆင်ခြင်စဉ်းစား။
ပြုလုပ်ဆဲမှာလည်း သတိထား၊
ဆင်ခြင်စဉ်းစား။ ပြုလုပ်ပြီးတော့လည်း
သတိထား၊ ဆင်ခြင်စဉ်းစား” တဲ့။

ထို့အတူပဲ။ စိတ်နဲ့ တွေးရာမှာလည်း
ဒီ အတိုင်းပဲ။
တစ်စုံတစ်ခု အကြံပြုတော့မယ်ဆိုရင်
“အင်း ငါ စဉ်းစားတော့မှာ
ကြံတော့ တွေးတော့မှာပဲ” လို့
သတိထားလိုက်။

ငါ အခု စဉ်းစားမှာ
ဘယ်သူ့ ထိခိုက်မှာတွေ စဉ်းစားမလဲ၊
ငါ့ ထိခိုက်မှာတွေ စဉ်းစားမှာလား၊
သူများ ထိခိုက်မှာတွေ စဉ်းစားမှာလား”
အဲဒီလို ဆင်ခြင်ပါတဲ့။

ထို့အတူ စဉ်းစားနေဆဲမှာလည်း
သတိထား၊ ဆင်ခြင်ပါတဲ့။
စဉ်းစားပြီးတဲ့ အခါမှာလည်း
သတိထား၊ ဆင်ခြင်လိုက်ပါဦး တဲ့။

ကာယကံ အပြုအမူ၊
၀စီကံ နှုတ် အပြောအဆို၊
မနောကံ စိတ် အကြံအတွေး၊
သုံးမျိုးလုံးမှာပဲ အဲဒီလို သုံးကြိမ်စလုံး
သတိထား၊ ဆင်ခြင် စဉ်းစားပါတဲ့။

ချမ်းမြေ့ဆရာတော် အရှင်ဇနကာဘိဝံသ
CREDIT – Nay Lin

𝓓𝓱𝓪𝓶𝓶𝓪𝓮𝓲𝓪𝔂𝓪𝓽𝓱𝓪𝓻

နိဗ္ဗာန်ဆိုတာ

နိဗ္ဗာန်မှာ __ ပူတယ်ဆိုတာ တောင့်တင်းတယ်ဆိုတာ

နူးညံ့သိမ်မွေ့နေတယ်ဆိုတဲ့သဘောလေး မရှိပါ။ နေအေးလေးနဲ့ ရေအေးလေးနဲ့ ခံစားရတဲ့ အအေးကလေးများမရှိပါ။

#ဘာကြောင့်ဆိုတော့ ပထဝီ ၊ တေဇော၊ ဝါယော ဆိုတဲ့ ဓာတ်တွေမှ မရှိတာ ။ ဒီဓာတ်တို့ရဲ့ နူးညံ့တဲ့ အတွေ့အထိကြောင့် ခံစားလို့ကောင်းတယ်ဆိုတာ နိဗ္ဗာန်မှာ မရှိဘူး။

အေးနေတယ်ဆိုတဲ့ အသိ ၊ အေးတယ်ဆိုတဲ့ အရသာ ၊ ခံစားတယ်ဆိုတဲ့ ဝေဒနာ ၊ နိဗ္ဗာန်မှာ မရှိဘူး။

နိဗ္ဗာန် ဆိုတဲ့ သဘောတရား ၌ ကြယ်တွေ လတွေ နက္ခတ်တာရာတွေလည်း မရှိကြလေကုန်။

နေမင်းကြီး လမင်းကြီး လင်းသလို လင်းနေတဲ့သဘောက နိဗ္ဗာန်မှာ မရှိဘူးတဲ့။ လရဲ့အရောင်လို ကြည်အေးတဲ့ အအေးရောင်များလည်း နိဗ္ဗာန်မှာ မရှိပါဘူး။ ဓာတ်လေးပါးမှ မရှိတာ။ ဒီဓာတ်လေးပါး မှီဖြစ်တဲ့ အရောင်တွေ အလင်းတွေ မရှိဘူးဆိုတာ မှတ်ထား။ အမှောင်ကြီးလည်း မဟုတ်ဘူး။

ကိုယ့်သန္တာန် ကိလေသာ တွေ အကုန်ရှင်းသွားလို့ မြင်လိုက်ရတဲ့ နိဗ္ဗာန်ရဲ့ အအေးဓာတ်က ရုပ်ကလည်း လွတ်နေတယ်။ နာမ်တရားတွေမှလည်း လွတ်နေတယ်။ ချမ်းသာတဲ့ သုခဝေဒနာမှလည်း လွတ်နေတယ်။ ဒုက္ခဝေဒနာမှလည်း လွတ်တယ်။ ရုပ် နာမ် သုခ ဒုက္ခဝေဒနာတို့ မှ လွတ်ပြီးတော့ အေးနေတဲ့သဘော။

ရုပ်ထဲ နာမ်ထဲမှာ အေးနေတာ မဟုတ်ဘူးနော်။ ရုပ်ထဲ နာမ်ထဲ မှာ အေးနေတယ်ဆိုရင်တော့ ရုပ် နာမ်နဲ့စ ၊

အေးနေရင် ရုပ်ကြီးဟာ ဒုက္ခကြီးပဲ မဟုတ်လား။ အဲဒါ မှတ်ထား။

ရုပ်နာမ် ဝေဒနာတို့မှ လွတ်ပြီး တော့ အေးနေတဲ့သဘောကို မဂ်ဥာဏ်နဲ့ မြင်တဲ့အမြင် အသင်္ခတ ဒီလို ရှိပါတယ်။

ဘုန်းကြီးတို့ရဲ့ ရုပ် ဝေဒနာ သညာ သင်္ခါရ ဝိညာဉ် ဆိုတဲ့ ခန္ဓာငါးပါးဟာ ထင်းပုံကြီး။ အဲဒီ ထင်းပုံကြီး ရှိနေသမျှ မီးတဆယ့် တစ်ပါးဆိုဟာ လောင်နေတယ်။

ထင်းပုံကြီး ကုန်သွားသလို ခန္ဓာငါးပါးကုန်သွားရင် မီးဟာ အလိုလို ငြိမ်းသွားတာပဲ မဟုတ်လား။

နိဗ္ဗာန်ရဲ့ အငြိမ်းဟာ အဲဒီ မီးပုံကြီး ငြိမ်းသလို ငြိမ်းတဲ့သဘော။ မဂ်ဇောကျတဲ့အခါ အဲဒါကို မြင်ရလိမ့်မယ်။

ခန္ဓာထဲမှာ အေးနေတယ် ဆိုတဲ့ သဘောက ခန္ဓာနဲ့စပ်နေလို့ ဒုက္ခမလွတ်ဘူးဆိုတာ မှတ်ထား။ ဥပ္ပကိလေသာ အားလုံးကို ဒီတစ်ချက်တည်းနဲ့ ဘုန်းကြီး ရှင်းတယ်နော်။

နိဗ္ဗာန်မြင်တယ်ဆိုတာ

မီးပုံကြီးငြိမ်းသလို ဘာမှ ရုပ် ဝေဒနာ သညာ သင်္ခါရ ဝိညာဉ် မရှိဘဲနဲ့ ငြိမ်းနေတဲ့ အငြိမ်းကို မြင်တာက နိဗ္ဗာန်ရဲ့ သဘော ဖြစ်ရမယ်။ အလင်းရောင်ကလေးရှိနေသေးလို့ အဲဒီအလင်းထဲမှာ ငြိမ်းနေတဲ့ အငြိမ်းဆိုရင် အဲဒါ ဓာတ်လေးပါး မှီပြီး ပေါ်လာတဲ့အလင်း ။ ဟန်မကျသေးဘူးနော်။

( သဲကုန်းဆရာတော် အရှင် ဥာဏိဿရ )