“ကိလေသာ ၊ ရာဂငြိမ်းစေဖို့ ဆေး”
●အာရုံကို အကောင်းလို့သတ်မှတ်ရင် ၊
စွဲမက်စရာ လို့ဆုံးဖြတ်ရင်
“သုဘ အာရုံ” ယူတယ်လို့ခေါ်ပါတယ်။
●အာရုံကို “မကောင်း”လို့သတ်မှတ်ရင် ၊
ရွံရှာစရာ လို့ဆုံးဖြတ်ရင် “အသုဘ အာရုံ”
ယူတယ်လို့ခေါ်ပါတယ်။
အာရုံတစ်ခုကို အကောင်းလို့
သတ်မှတ်မိလို့ ၊ စွဲမက်စရာလို့ ဆုံးဖြတ်မိလို့
ကာမရာဂ ဖြစ်နေတယ်၊
နှစ်သက်တပ်မက်နေတယ်ဆိုလျှင် 。。。
ဒီအာရုံရဲ့ မကောင်းတဲ့သဘော၊
ရွံရှာစရာသဘောကို နှလုံးသွင်းလိုက်ရပါမယ်။
တစ်ကြိမ်တစ်ခါ နှလုံးသွင်းရုံနဲ့
ကိလေသာမငြိမ်းရင်၊အကြိမ်ကြိမ်အခါခါ ၊
ထပ်တလဲလဲ နှလုံးသွင်းနေရပါမယ်။
အဲဒီလို နှလုံးသွင်းနိုင်ဖို့
နဂိုကထည်းက အာရုံရဲ့ မကောင်းတဲ့သဘော၊
ရွံရှာစရာသဘောကို မြင်အောင်ကြည့်၊
သိအောင်လုပ်ထားပြီးသား ဖြစ်နေရပါမယ်။
နဂိုက မမြင် ၊ မသိသေးရင်လည်း
ယခုမြင်အောင်ကြည့်ပြီး၊ သိအောင်လုပ်ရမှာပါပဲ။
ဥပမာ 。。。
●ကိုယ်ချစ်တဲ့သူရဲ့ ရင်ဘတ်ကို နမ်းတုန်းက
ရဖူးတဲ့ ရေမွှေးနံ့၊ ကိုယ်သင်းနံ့ ကိုသတိရပြီး ၊
“ရာဂ ကိလေသာ” ဖြစ်နေမယ်ဆိုရင် ၊
အဲ့ဒီကိုယ်ချစ်သူရဲ့ ကျောကိုနမ်းတုန်းက
ကြေးနံ့(ဂျီးနံ့)၊အညစ်အကြေးနံကိုသတိရလိုက်ပါ။
ရင်ဘတ်က မွှေးရနံ့ အာရုံမပြုဘဲ၊
နောက်ကျောက နံစော်စော် အနံကို အာရုံပြုလိုက်ရင်
“ကိလေသာတွေ ငြိမ်းအေး”သွားပါလိမ့်မယ်။
●ကိုယ်ချစ်တဲ့သူရဲ့ ပါးပြင်ကပဲ မွှေးပျံ့ပျံ့ရနံ့ရဖူးသလို၊
ဒီပါးပြင်ကပဲ ညှီစို့စို့အနံ့ရဖူးမှာပါ။
●ဒီနှာခေါင်းကပဲ သင်းတင်းတင်းရနံ့ ရဖူးသလို ၊
ဒီနှာခေါင်းကပဲ နံတံတံ အနံ့ရဖူးမှာပါ။
●ဒီပါးစပ်ကပဲ အမွှေးနံ့ရဖူးသလို၊
ဒီပါးစပ်ကပဲ အာပုပ်နံ့ ရဖူးမှာပါ။
●ဒီခန္ဓာကိုယ်ကပဲ ကိုယ်သင်းနံ့ ရဖူးသလို ၊
ဒီခန္ဓာကိုယ်ကပဲ လေလည်နံ့ ရဖူးမှာပါ။
✮ကိုယ်ချစ်တဲ့သူဆီက ရဖူးတဲ့
အသုဘအာရုံတွေကို၊
မကောင်းတဲ့အနံအသက်တွေ၊
မသန့်တဲ့အညစ်အကြေးတွေကို
မေ့မပစ်လိုက်ပါနဲ့။ရင်ထဲမှာသိမ်းထားပါ။
သူနဲ့ပတ်သက်တဲ့ “ရာဂငြိမ်းစေတဲ့ဆေး” က
သူ့ဆီမှာပဲရှိနေပါလိမ့်မယ်။✮
သူ့ကိုသတိရရင် မွှေးပျံ့နေတာကို သတိမရဘဲ၊
နံ့စော်နေတာကို သတိရပါ။
သန့်စင်နေတာကို သတိမရဘဲ၊
ညစ်ပတ်ပေရေနေတာကိုသတိရပါ။
ဒါဆိုရင်သူ့ကို သတိရခြင်းကြောင့်
“ရာဂကိလေသာ” မဖြစ်တော့ပါဘူး။
-【ဆရာတော် အရှင်ဆန္ဒာဓိက (ရွှေပါရမီတောရ)】
(အကြင်နာပေါင်းရှစ်သောင်းလေးထောင်စာအုပ်မှ-
Dhamma Of Buddha 