အကောက်တောင် သမိုင်း

အကောက်တောင် သမိုင်း


(သမိုင်းမှာမှားနေတာက Location ပါ အမှန်က ကြံခင်းမြို့နယ်မှာဖြစ်ပါတယ် မြေပုံကိုကြည့်ရင်သိနိုင်ပါတယ်
နောင်လာနောက်သားတွေ သမိုင်းအမှန်သိစေချင်တဲ့ ရည်ရွယ်ရင်းဖြစ်ပါတယ်)

အကောက်တောင်၏ သမိုင်း ကြောင်း ရဲ့အစကို ပြောရမယ်ဆိုရင်

မြန်မာနိုင်ငံ ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီး ပြည်မြို့နယ်စု ၊ ပန်းတောင်းမြို့နယ်အတွင်း ထုံးဘိုမြို့အနီးတွင် တည်ရှိပါတယ်။
သမိုင်းကြောင်းအစ…အကောက်တောင် သမိုင်း အဆိုအရ အကောက်တောင် ကို ရှေးအခါက “ရတနာပုဉ္စတောင်တော်မြတ်”ဟုခေါ်ဆိုကြောင်း သိရပါတယ်။
အကောက်တောင်သမိုင်း အကြောင်း ကို ရှာဖွေလေ့လာမူများအရ လွန်ခဲ့တဲ့နှစ်ပေါင်း၂၀၀၀ကျော်က ထုံးဘိုမြို့တည်ရှိရာ ဧရာဝတီမြစ် အနောက်ဘက်ကမ်းခြေတွင်သီရိဘင်္ဂလွန်အမည်ရှိသော မြို့ကြီးတစ်မြို့ရှိခဲ့ပါတယ်။ ထိုမြို့တွင် သီရိဘင်္ဂလွန် မင်းကြီး ထီးနန်း စိုးစံခဲ့သည်ဟု သိရှိရပါတယ်။
သီရိဘင်္ဂလွန်မင်းကြီး ၏ တော်နန်းစံမိဖုရားမှ သားတော်(၃)ပါး ထွန်းကားခဲ့ပါတယ်။ သားတော်ကြီးမှာ “မဟာပုဉ္စမင်းသား” ၊ သားတော်လတ်မှာ “စူဠပုဉ္စမင်းသား” နှင့် သားတော်ငယ်မှာ “သံပုဉ္စမင်းသား”ဟူ၍ သိရှိရပါတယ်။ မင်းကြီးသည် သားတော်ကြီး “မဟာပုဉ္စမင်းသား”ကို အိမ်ရှေ့ မင်းသား ရားထူး ပေးသနားပြီး သိဒ္ဓ္ဓဝနမြင်းကို ပေးတော်မူ၏။ မြတ်စွာဘုရား ၏ သရီယဓါတ်တော်(၃)ဆူကို သိရီဘင်္ဂလွန်မင်းကြီး ကိုးကွယ်ရန်ဟူ၍ ထူဆန်းစွာ ဆက်သရောက်ရှိလာသောအခါတွင် သားတော်(၃)ပါးတို့ကို တစ်ဆူစီပေးအပ်၍ အကောက်တောင်ပေါ်တွင် စေတီသုံးဆူ တည်စေတယ်။ ထိုအခါ တောင်တော်ေါ်တွင်ရှိနေသော ဝိဇ္ဇာ ၊ ဇော်ဂျီ ၊ တပသီတို့သည် မင်းသား(၃)ပါးဘုရားတည်ရန် လိုအပ်သော ရွှေငွေ ရတနာ များကို ပြည့်စုံလု့လောက်အောင် ပြုပြင်စီမံ ဖန်တီးပေးကြပါတယ်။ သားတော်ကြီး “မဟာပုဉ္စ” မင်းသားသည် ရွှေ ၊ငွေ ၊ ရတနာ တို့ကို “သိဒ္ဇ္ဓ္ဓဝ”နတ်မြင်းနှင့် တင်၍ ရတနာ များကို ဌာပနာကာ တောင်စွန်းတွင် စေတီတည်ထားသောကြောင့် “ရတနာပုဉ္စစေတီ” ဟု ဘွဲ့တော်ချီခဲ့ပါတယ်။ ရတနာ ပစ္စည်းများကို သိဒ္ဓဝနတ်မြင်းဖြင့် တင်ဆောင်ယူခဲ့ပြီး ဌာပနာသည်ကို အကြောင်းပြု၍ ရွှေမြင်းတင ်စေတီတော် ဟုလည်း ခေါ်ဆိုကြပါတယ်။
သားတော်လတ် “စူဠပဉ္စမင်းသား” သည် “ရတနာပုဉ္စစေတီ” မှ တောင်ဘက်တစ်ဖာလုံခန့်အကွာ တောင်စွန်းပေါ်တွင် ဌာပနာပစ္စည်းများကို ရထား နှင့် သယ်ဆောင်ယူကာ စေတီတည်ထားသဖြင့် “ရထာပုဉ္စစေတီ” ဟူသော ဘွဲ့တော်ချီခဲ့သည်။ သားတော်အငယ်ဆုံး “သံပုဉ္စမင်းသား” သည် “ရတနာပုဉ္စစေတီ” မှ မြောက်ဘက်တစ်ဖာလုံခန့်အကွာ တောင်စွန်းပေါ်တွင် ဌာပနာ ပစ္စည်းမ ျားကို လှည်းဖြင့် တင်ဆောင်ယူကာ စေတီ တည်ထားသဖြင့် “သက္ကဋာပုဉ္စစေတီ”ဟု ဘွဲ့တော်ချီသည်၊၊
ယခုအခါ ရွှေလှည်းတင စေတီ ဟု ခေါ်ဆိုကြပါတယ်။ ယခင်က စေတီတော် (၃) ဆူလုံးမှာ သပ္ပါယ်စွာ စံပယ်ခဲ့ကြသော်လည်း ညီတော်နှစ်ပါး၏ စေတီ နှစ်ဆူကို မသူတော်သိုက်ဆရာများ သိုက်တူးယူခြင်းကြောင့် ပြိုကျပျက်စီးခဲ့ရပါတယ်။ ပြီးတော့ ခေတ်အဆက်ဆက် ထိန်းသိမ်းပြုပြင်လာခဲ့သော
နောင်တော်ကြီး၏ ရွှေမြင်းတင်စေတီတော်သာ ကျန်ရှိနေပါတော့တယ်။
တဖန် “အကောက်တောင်” ဟူသော အမည်ပေးထားရခြင်းမှာ စာတမ်းရှင် လေ့လာတွေ့ရှိချက်အရ အကြောင်းအရာ (၂)ရပ်ရှိပါတယ် ။ပထမအကြောင်းအရင်းမှာကုန်းဘောင်ခေတ်နှောင်းပိုင်းကာလတွင် မင်းတုန်မင်းတရားကြီးလက်ထက်တွင် မြို့ဝန် “ဦးကောက်ရ” အား “ရတနာပုဉ္စတောင်ခြေ” ကို အခြေပြု၍ ရေလမ်းခရီး ၊ အစုန် ၊အဆန် သမ္ဗာန်၊ သဘော ၤများကို အခွန်ကောက်ခံ၍ နေပြည်တော်သို့ ဆက်သရန် အမိန့်တော်မှတ် တာဝန်ပေးအပ်ခဲ့ပါတယ်။
မြို့ဝန် “ဦးကောက်ရ”သည် တောင်စွန်းအခြေမှ အကောက်ရုံး ဆောက်လုပ်၍ အခွန် ကောက်ခံသည်မှစ၍ “ရတနာပုဉ္စတောင်ကို “အကောက်တောင်” ဟု ခေါ်စမှတ်ပြုကြောင်း တွေ့ရှိရပါတယ်။ ဒုတိယအချက်မှာ မြတ်စွာဘုရားကျီးမင်း ဖြစ်စဉ်အခါက ၎င်းတောင်ပေါ်ရှိ သစ်သီးသစ်ဥများ ၊ ကောက်ပဲသီးနှံများသည် ချိုမြိန်လှသောကြောင့် ကျီးတောင်ထိပ်မှ ပျံသန်းပြီး ၊ အစာကောက်ယူသောကြောင့် အစာကောက်တောင်(သို့) အကောက်တောင် ဟု ခေါ်စမှတ်ပြုကြောင်း လေ့လာတွေ့ရှိရပါတယ် ။
နောက်ဆုံး “အကောက်တောင်” သမိုင်းကြောင်း ၏ လေ့လာတွေ့ရှိချက်များအရ အကောက်တောင်မှာ ဗုဒ္ဓဆင်းတုတော်များလဲ ရှိပါတယ်။ အကောက်တောင်ရှိ ဗုဒ္ဓ ဆင်းတုတော် ပေါင်း (၃၇၀)ခန့်ကို ဖူးမျှော်တွေ့ရှိနိုင်ပါတယ်။ ဆင်းတု တော ်အားလုံးဟာ ကျောက်သားနံရံပေါ်တွင် ထွင်းထုထားသော ကျောက်ဆစ်လက်ရာများ ဖြစ်ပါတယ်။ ဆင်းတုတော် များတွင် ထိုင်တော်မူ ဆင်းတု (၂၄၆)ဆူ၊ ရပ်တော်မူဆင်းတု (၁၀၉)ဆူနှင့် လျောင်းတော်မူဆင်းတု(၁၅) ဆူခန့်ကို တွေ့ရှိရပါတယ် ။

READ ဘာမီယန် ဗုဒ္ဓဆင်းတုတော်ကြီးများ ပြန်လည်တည်ထားရေး

Credit : MTT

(စိရံ ~ တိဋ္ဌတု ~ သဒ္ဓမော)
သမ္မတီတိ~ သမိုင်း။ ။ ပါရောဏေဟိ။ရှေးကတတ်သိ။ပညာရှိတို့သည်။ယံဝစန။ံ အကြင်~စကားကို။သမ္မတိ။
ပြောဆိုသမုတ်အပ်၏။ဣတိတသ္မာ။ထို့ကြောင့်။တံဝစနံ။ထိုစကားသည်။သမိုင်း။သမိုင်းမည်၏။ဤကဲ့သို့ ရှေးရှေးက
တတ်သိသော ပညာရှိအပေါင်းတို့၊ကောင်းစွာပြောဆိုသမုတ်အပ်သောစကားအစဉ်သည်သမိုင်းဟုတွင်လေ၏။
ထိုသမိုင်းစကားကို~အတည်စွဲမှတ်၍ မကဲ့ရဲ့အပ်။
သို့အတွက် အကောက်တောင် သမိုင်းစကားကိုထင်ရှားအောင်ရေးပါအံ့။

မြန်မာပြည် အလည်ပိုင်းရှိ ဟင်္သာတမြို့/ခရိုင်၊မြောက်ဘက်နယ်အဆုံး။ပြည်မြို့ ခရိုင် တောင်ဘက်နယ်အဆုံး။။နှစ်နယ်စပ်ကြား ဧရာဝတီမြစ်ကမ်းထိပ်၌။ညို့ညို့ မှိုင်းမှိုင်း။ပင်းကိုင်း ပင်စောက်။
ပိတောက်ရွှေဝါ။မာလာဖူးငုံ။
ပန်းမျိူးစုံရောယှက်၍၊နှစ်သက် ကြည်နူးစရာ အလွန်ကောင်းသော ဤအကောက်တောင်ကြီးသည် ထင်ရှားစွာ တည်ရှိပါ၏။
ထိုတောင်ကြီး၏အနောက်ဘက်၌၊အလယ်အလပ်တောင်ဖြင့်
တောင်လပ်ဟုခေါ်ပါသည်။
တဖန် ထိုတောင်၏အနောက်
ဘက်၌ငယ်သောတောင်ဖြစ်၍ တောင်ငယ်ဟုခေါ်ပါသည်။

Credit မြန်မာပြည်၏ဘုရားစေတီပုထိုးတော်များသမိုင်း


အကောက်တောင်သည် ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီး ပြည်ခရိုင် ပန်းတောင်းမြို့နယ် ထုံးဘိုမြို့ အဆုံးနှင့် ဧရာဝတီတိုင်းဒေသကြီး ဟင်္သာတခရိုင် ကြံခင်းမြို့နယ် သောကြာဒူး ကျေးရွာအုပ်စု၌ တည်ရှိပြီး ဧရာဝတီမြစ်ကမ်းပါးယံရှိ ကျောက်သားနံရံများတွင် ရေးထွင်းထားသော ရှေးဟောင်းဘုရားဆင်းတုများ အမြောက်အမြားရှိသည့်အတွက် အနယ်နယ် အရပ်ရပ်မှ ဘုရားဖူးဧည့်သည်များသာမက နိုင်ငံခြားသားခရီးသွားများလည်း လာရောက်လည်ပတ်ဖူးမြော်ကြသည်။ ရှေးအခါက ဤနေရာသည် လှေသင်္ဘောများကို အခွန်ကောက်ယူရာ နေရာဖြစ်ခဲ့သောကြောင့် လှေဖြင့်ပါလာကြသော ကျောက်ဆစ်ပညာရှင်များက ကျောက်တောင်ကမ်းပါးယံကြီးများကို ထွင်းထု၍ နှောင်းလူတို့ ပူဇော်နိုင်ရန် မိမိတို့တတ်မြောက်ထားသည့်ပညာဖြင့် လုပ်အားဒါနပြုခဲ့ကြခြင်းဖြစ်သည်။ အကောက်တောင်တွင် ဗုဒ္ဓဆင်းတုတော်ပေါင်း (၃၇ဝ) ခန့်ကိုဖူးမြော်တွေ့ရှိနိုင်ပြီး ဆင်းတုတော်အားလုံးသည် ကျောက်သား နံရံပေါ်တွင် ထွင်းထုထားသော ကျောက်ဆစ်လက်ရာများဖြစ်ပြီး ထိုင်တော်မူ ဆင်းတုတော် (၂၄၆) ဆူ၊ ရပ်တော်မူဆင်းတု (၁ဝ၉) ဆူနှင့် လျောင်းတော်မူဆင်းတုတော် (၁၅) ဆူခန့် ရှိသည်။ ရုပ်ပွားတော်များ၏ လက်ရာများမှာ ကုန်းဘောင်ခေတ်လက်ရာများဖြစ်ပြီး အင်းဝခေတ်လက်ရာအချို့လည်း ပါဝင်သည်ဟု သုတေသီများက ခန့်မှန်းကြသည်။
Credit to Internet

crazy

ရင့်ကျက်ခြင်း

ရင့်ကျက်ခြင်း


လူတစ်ယောက် ရင့်ကျက်တယ် မရင့်ကျက်ဘူးဆိုတာ အသက်နဲ့လည်းမဆိုင်ဘူး
ပျော်ပျော်နေတတ်တာ ခပ်တည်တည်နေတတ်တာနဲ့လည်း မဆိုင်သလို ဘွဲ့ဘယ်နှခု ရထားတယ်ဆိုတာနဲ့လည်း မပတ်သက်ဘူး

တကယ်တော့ ရင့်ကျက်မှုဆိုတာ အတွေ့အကြုံကနေ ဖြစ်လာတဲ့ ခံယူချက်တစ်ခုပဲ

ကျနော်အကြိုက်ဆုံးကတော့ ဆရာလင်္ကာရည်ကျော် ပြောဖူးတဲ့စကားလေး
“ရင့်ကျက်တယ်ဆိုတာ တခြားလူဘက်က တွေးပေးတတ်တာကို ခေါ်တာ”တဲ့

ဆရာပြောမှ ရှင်းသွားတယ်
ရည်းစားထားစဆို တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် သဝန်တိုကြတယ် ဟိုဟာမဝတ်နဲ့ ဒီလိုမဝတ်နဲ့ ချုပ်ချယ်ကြတယ်
ကြီးလာတော့ သူ့ရဲ့ လွတ်လပ်ခွင့်ဆိုတာကို နားလည်ပေးနိုင်လာကြတယ်

ငယ်ငယ်က ကိုယ်ဖြစ်ချင်တာ ကိုယ်လိုချင်တာပဲ သိတယ် မိဘကိုပူဆာတယ် မိဘနဲ့ ပြသနာတွေ ဖြစ်တယ်
ကြီးလာတော့ ဒါတွေနည်းသွားတယ်
ဘာလို့ဆိုတော့ မိဘရဲ့နေရာကို ဝင်ကြည့်တတ်လာလို့ပဲ

အလုပ်မှာလည်း ဒီလိုပဲ
မရင့်ကျက်ရင် အလုပ်မှာ အဆင်ပြေနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး
ငါ ဒီလောက်လုပ်ပေးရက်နဲ့ ငါ ဒီလောက်အဆင်ပြေပြေ နေရက်နဲ့ သူတို့က ဘယ်လိုလို့ တွေးတတ်ကြတယ်
ကိုယ့်အောက်ကလူတွေအပေါ် မညှာမတာ မာန်မဲတတ်တယ်
ကိုယ့်အထက်လူကြီးတွေကိုလည်း ဒါတွေ ဒါတွေ မလုပ်ပေးရကောင်းလား ဆုံးဖြတ်တာကလည်း နှေးလိုက်တာ မပြတ်သားလိုက်တာ ပျော့လိုက်တာ စသဖြင့် အပြစ်တင်မိတတ်တယ်

အဲဒါမျိုးတွေ ပြန်စဉ်းစားကြည့်

ပြောင်းလဲလာတာတွေ အများကြီးရှိတယ်ဆို ဒါ ကိုယ် ရင့်ကျက်လာတာပဲပေါ့
အဲ့လိုမဟုတ်ဘဲ အရင်ကလည်း ဒီစိတ် ခုလည်း ဒီစိတ်ဆိုရင်တော့ အချိန်တွေသာကုန်သွားတယ် ရင့်ကျက်မလာဘူးပဲ ပြောရမှာပါပဲ

ကိုယ်ချင်းစာတယ်ဆိုတာ EQ ရဲ့ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုလည်းပဲ ဖြစ်တယ်

ဒီခေတ်မှာ EQ ဟာ အောင်မြင်ဖို့အတွက် အရေးကြီးကြောင်း တော်တော်လေး ပြောလာကြပြီ

ဒါကြောင့် ကိုယ် ဘယ်လောက်ရင့်ကျက်သလဲ တစ်နည်းအားဖြင့် ကိုယ်ဘယ်လောက် ကိုယ်ချင်းစာတတ်သလဲ ကိုယ်ဘယ်လောက် တခြားလူဖက်က လှည့်တွေးပေးနိုင်သလဲဆိုတာက

မယုံမရှိပါနဲ့

တချိန်မှာ ကိုယ့်အနာဂတ်အတွက် အရေးပါလာပါလိမ့်မယ်။

“ဒါဆို သင် ရင့်ကျက်လာပြီ”

ငယ်ငယ်တုန်း ကတော့
ကြိုးစားရင် ဘာမဆို ဖြစ်နိုင်တယ် လို့
ယုံကြည် ခဲ့ ဖူးပါတယ်

လက်တွေ့ ဘဝ မှာတော့
ဘာတွေကို ကြိုးစား ရမယ်၊
ဘာတွေကို လျစ်လျှူ ရှု တတ်ရမယ်
ဆိုတာ သဘောပေါက် သွားခဲ့ပြီ

ဒါဆို သင် ရင့်ကျက်လာပြီ။

အရှုံး ဆိုတာ
နာကျင် စရာ မဟုတ်သလို၊
အဆုံးသတ်လည်း မဟုတ်ဘူးဆိုတာ သိသွားပြီ

အရှုံးတွေနဲ့ မကြာခဏ ဆိုသလို
ရင်းနှီး လာရ ပေမယ့် အရှုံးသမားဆိုတဲ့
တံဆိပ်ကပ် မခံရအောင်
သင်ခန်းစာတွေ ယူတတ်လာခဲ့ပြီ

ဒါဆို သင် ရင့်ကျက်လာပါပြီ။

ဟိုးတုန်းက
သင်ယူတယ် ဆိုတာ
ဂုဏ်ယူနိုင်ဖို့ ဆိုတဲ့ ဦးတည်ချက်ပဲ ရှိခဲ့ပါ တယ်

နောက်ပိုင်းမှာတော့ သင်ယူတယ် ဆိုတာ
အသုံးချဖို့၊
မျှဝေဖို့၊
စတဲ့ တိကၱဲ့
အကြောင်းအရင်းတွေနဲ့
သင်ယူ လာတယ်။

ဒါဆို သင် ရင့်ကျက်လာပြီ။

၀မ်းနည်း နေပေမယ့် ပြုံးနေမိတယ်

ရင်ထဲ ဝမ်းသာပေမယ့်
တည်ငြိမ်အောင် နေနေ ပါ တယ်

ဒါဆို သင် ရင့်ကျက်လာပြီ။

လူဆိုတာ
အကောင်းနဲ့အဆိုး ရောနေတဲ့
သူတွေ မှန်း သိလာရတယ်

ဒါပေမယ့်
ကောင်းတဲ့အချက်တွေကိုပဲ
မြင်အောင်ကြည့်ပြီး ဆိုးတာတွေကို
လျစ်လျူ ရှု တတ်လာ ပါမယ်

ဒါဆို သင် ရင့်ကျက်လာပြီ။

အစပိုင်းမှာ
လူတွေ သတ်မှတ် ထားတဲ့
အောင်မြင်မှုကို ရှာတယ်

နောက်ပိုင်း မှာတော့
ကိုယ့်ရင်ထဲက ယုံကြည်နေတဲ့
အောင်မြင်မှုကိုပဲ ရှာတော့တယ်

ဒါဆို ရင့်ကျက်လာပြီ။

ဘယ်အချိန်မှာ ပြောရမယ်၊

ဘယ်အချိန်မှာ နှုတ်ဆိတ်နေရမယ်၊
သင်ကောင်းကောင်း သိလာပြီ

ဒါဆို သင် ရင့်ကျက်လာပြီ။

လူတွေရဲ့ စကားကို
ဂရု မစိုက်တတ်ဘူး

ဒါပေမယ့်
ကိုယ့်ရဲ့ သိက္ခာ တရားကိုတော့
ဂရုစိုက် တတ်လာပြီ

ဒါဆို ရင့်ကျက်လာပြီ။

အဆိုးတွေ နဲ့ ကြုံရတိုင်း
ဝမ်းမနည်း တတ်တော့ဘူး

ဒါတွေဟာ အခိုက်အတန့်ပဲ ဆိုတာ
သိ သွားပြီ
ဒါဆို သင် ရင့်ကျက်လာပြီ။

ဆရာကြီးဦးအောင်သင်းအား
အစဉ်လေးစားလျက် ။

credit

လိုချင်မက်မောနေတဲ့ သူဟာ တကယ်အကျိုးရှိတာကို မသိနိုင်ဘူး။

<^>#လိုချင်မက်မောနေတဲ့သူဟာ

အမှန်တရားကို_မမြင်နိုင်ဘူး။

••••••••••••••••••••••••••••••••

လိုချင်မက်မောနေတဲ့ သူဟာ
တကယ်အကျိုးရှိတာကို မသိနိုင်ဘူး။

လိုချင်မက်မောနေတဲ့ သူဟာ
အမှန်တရားကို မမြင်နိုင်ဘူး။

လိုချင်မက်မောမှု ဖြစ်လာတာနဲ့
အဲ့ဒီလူဟာ အမိုက်တိုက်ကြီး
အလွှမ်းခံရသလို ဖြစ်သွားတာပဲ။

မှန်လိုက်တာ .. လိုချင်လာပြီဆိုရင်
အကျိုးရှိတာတွေ အကျိုးမရှိတာတွေ
ဘာမှ မသိနိုင်တော့ဘူး။

တရားတာတွေ မတရားတာတွေ
ဘာမှမမြင်နိုင်တော့ဘူး။

လိုချင်နေတဲ့ အခိုက်အတန့်မှာတော့
သူ့ရဲ့ဉာဏ်ဟာ ကန်းသွားပြီ။ အမိုက်
မှောင်ကြီး ဖုံးသွားပြီ။

မိုက်သွားတယ် မှောင်သွားတယ်
ဆိုတော့ ဘယ်မြင်တော့မလဲ။
ဘယ်သိတော့မလဲ။

သစ္စာရွှေစည်ဆရာတော် အရှင်ဥတ္တမ
Parallel
🍂🍂🍂🍂🍂🍂🍂🍂🍂🍂🍂🍂🍂

ကောင်းကျိူးလိုရာပြည့်ကြပါစေ

မေတ္တာဆိုတာ “ရန်မရှိတာ” 🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸

မေတ္တာဆိုတာ “ရန်မရှိတာ”
🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸

မေတ္တာဆိုတာ “အဝေရ” ရန်မရှိဘူးတဲ့။
ရန်မရှိဘူးဆိုလို့ တချို့က ထင်ကောင်းထင်လိမ့်မယ်။
ကိုယ်ကတော့ မေတ္တာပို့တာပဲ။
ကိုယ့်ကိုလာပြီး ရန်လုပ် တဲ့သူတွေ ရှိနေတာပဲလို့။
မြတ်စွာဘုရားတောင်မှ မေတ္တာပွားတာ
သတ္တဝါတွေအားလုံးအပေါ်မှာ နော်။
ဒါတောင်မှ ဒေဝဒတ်ကြီးက လာပြီးတော့
ရန်လုပ်သေးတာပဲ၊ ရှိတာပေါ့ နော်။
အဲဒီတော့ ရန်ဆိုတဲ့နေရာမှာ ဘာကိုဆိုလိုတာ
လဲဆိုတာ အဓိကအားဖြင့် “ပုဂ္ဂလဝေရ” နဲ့
“အကုသလဝေရ”။

ပုဂ္ဂလဝေရ ဆိုတာ ပုဂ္ဂိုလ်ရန်သူ။
အကုသလဝေရ က အကုသိုလ်ဆိုတဲ့
စိတ်ထဲကရန်သူ။
သြော် -မေတ္တာဆိုတဲ့နေရာမှာ ဒေါသဆိုတဲ့
ရန် မရှိဘူး။ မေတ္တာ ရှိသွားတဲ့အတွက်
ဒေါသဆိုတဲ့ရန် မရှိတော့ဘူးလို့ဆိုတာ
“အဝေရ” ရန်ကင်း သွားတာ။
မေတ္တာထားလိုက်ရင် လူက အဆင့်မြင့်သွား
ပြီ။ မေတ္တာမထားနိုင် ရင်တော့ လူက နိမ့်ကျ
သွားတာပဲ။

ဟော-သူကဆဲလို့ ကိုယ်က ပြန်ဆဲရင်
နှစ်ယောက်စလုံး “လူမိုက်” ဖြစ်သွား ပြီနော်။
မေတ္တာထားလိုက်လို့ရှိရင် နံပါတ် (၁) က
ကန့်သတ်လို့ မရဘူးနော်။
မေတ္တာဆိုတာ အကန့်အသတ်မထားရဘူး။

တချို့ကဆိုသေးတယ်၊ သတ္တဝါတွေ
ကျန်းမာကြပါစေ၊ ခြင်တို့၊ ကြမ်းပိုး တို့မပါ
ဆိုတာလေ။
ဒါမျိုးမေတ္တာကို ဒီပုဂ္ဂိုလ်မှာထားမယ်၊
တခြားပုဂ္ဂိုလ်မှာ မထားဘူးဆိုပြီး အဲဒီလို
မဖြစ်စေရဘူး။
အားလုံးကို ခြုံငုံပြီး မေတ္တာပွားရမှာဖြစ်လို့
“အပ္ပမာဏ” တဲ့ အတိုင်းအတာ အကန့်
အသတ်မရှိဘူး။ အစဉ်ထာဝရ မေတ္တာ ထား
ရမယ်။
သတ္တဝါတွေ အားလုံးအပေါ်မှာ ဖြန့်ကျက်တဲ့ေ
မေတ္တာနဲ့ နေနိုင်ထားနိုင် အောင် ကြိုးစားပါ
တဲ့

ဆရာတော်ဒေါက်တာအရှင်နန္ဒမာလာလဘိဝံသ

Posted_by_Words_of_Buddha

[ မေတ္တာနှလုံး အစဥ်သုံး တရားတော်မှ]

Word of Buddha မှ တင်သမျှသော
တရားတော်များအား မည်သူမဆို
ခွင့်တောင်းစရာမလိုပဲ လွတ်လပ်စွာ
ကူးယူမျှဝေနိုင်ပါသည်။
ကျန်းမာချမ်းသာကြပါစေ။
🙏🙏🙏🙏🙏

ဆုကိုဘာကြောင့်တောင်းကြတာလဲ?” ဆိုတဲ့မေးခွန်း

“#ဆုကိုဘာကြောင့်တောင်းကြတာလဲ?” ဆိုတဲ့မေးခွန်း ———————————————-

လူငယ်လေးတစ်ယောက်က လာမေးသွားတယ်။
“ဆုကို ဘုရားမှာ ဘာကြောင့်တောင်းရတာလဲ”တဲ့။
သူသိချင်တာက ဘုရားမှာပဲ ဆုတောင်း၇တာလား
ဒီပြင်အခြားနေရာမှာကော ဆုတောင်းလို့ မရဘူးလား။
ဆုက မတောင်းပဲကော မရဘူးလားလို့ မေးချင်တာကို
မမေးတတ်တော့ သူမေးတတ်သလို မေးသွားခဲ့တာပါ။

★ “အကြင်ပုဂ္ဂိုလ်သည် အခြေခံလိုအပ်ချက်ဖြစ်တဲ့
ကုသိုလ်ကောင်းမှုတို့ကိုကား ပြုလုပ်၏။ သို့သော်ကား
ထိုသူသည် ဆုတောင်းခြင်းအမှုကိုကား မပြုလုပ်။
ထိုသူ၏ လားရောက်ရာ ဘုံဘ၀ဂတိသည် မသေချာ”လို့
ရှင်တော်မြတ်ဘုရားက ဟောကြားတော်မူခဲ့ပါတယ်။

ဘုရားရှင်က “ကောင်ကင်သို့ ပစ်လွှတ်အပ်သော တုတ်သည်
မြေပြင်ပေါ်သို့ အဖျားဖြင့် ကျရောက်မည်လား
အရင်းဖြင့်ကျရောက်မည်လား အလယ်သားဖြင့်
ကျရောက်မည်လားဆိုတာ မသေချာသကဲ့သို့
ကုသိုလ်ကောင်းမှုပြုလုပ်ပြီးတော့ ဆုမတောင်းသောသူ၏
လားရောက်ဂတိသည်လည်း မသေချာမရေရာ”
ဥပမာလေးနဲ့လဲ ဟောကြားတော်မူခဲ့ပါသေးတယ်။

★ဦးဇင်းတို့ ဇာတိရပ်ရွာဘက်မှာက လုပ်အားခကို
အလုပ်သမားက တောင်းတဲ့အရာကို ပေးကြပါတယ်။
ရန်ကုန်မှာလို ပိုက်ဆံတစ်ခုကိုပဲ လုပ်အားခပေးတာမဟုတ်ပါဘူး။
ဆိုပါတော့ ဦးဇင်းက အလုပ်သမား တစ်ယောက်ကို ငှါးလိုက်တယ်။
အလုပ်ပြီးတဲ့အခါမှာ “ဒကာရေ မင်းလုပ်အားခကို ဆန်ယူမလား
ဆီယူမလား ပဲယူမလား စပါးယူမလား မြေပဲတောင့်ယူမလား
ပြောင်းဖူးဆန်မလား ပိုက်ဆံပဲယူမလား”လို့ မေးရပါတယ်။
ဒီအခါမှာသူက သူလိုချင်တဲ့အရာကို တောင်းပါတယ်။
သူက ဆန်ယူမယ်ဆိုရင်လဲ ဦးဇင်းက ဆန်ပေးလိုက်ရုံပဲပေါ့။

★ သူက“ ကြိုက်တာပေးပါလို့ပြောရင်ပဲဖြစ်ဖြစ် ဘာယူရမှန်းမသိလို့
မပြောတတ်ဘူးပဲဖြစ်ဖြစ်” အဲဒီလိုအခါမျိုးကြတော့ ဦးဇင်းက
ဦးဇင်းအဆင်ပြေသာလေး ထည့်ပေးလိုက်တယ်။
ဥိးဇင်းထည့်ပေးလိုက်တာဟာ သူ့အတွက်
အသုံးကျချင်လဲ ကျမယ် မကျချင်လဲ မကျဘူး။
ဒါပေမယ့် ဥိးဇင်းပေးတာပဲ သူယူသွားရတော့တယ်။
ဒီလိုမျိုး ဦးဇင်းပေးတာကို မယူချင်ရင် အစကထဲက
ဘာယူမှာလဲ မေးနေကထဲက လိုချင်တာကို
ယူချင်တာကို ပြောပေါ့။ သူမပြောတော့ ကိုယ်လဲ
အဆင်ပြေတာပဲ ပေးလိုက်ရတော့တာပေါ့။

★ ကုသိုလ်တွေ လုပ်ထားရင် လိုချင်တာကို ရနိုင်တယ်လို့
ကိုယ်က သိထားတယ်။ ဒါပေမယ့် ကုသိုလ်တွေလုပ်ပြီးတော့
လိုချင်တာ ရချင်တာကို မတောင်းဘူးဆိုရင် ကုသိုလ်ကံက
သူပေးချင်တဲ့အရာကို ပေးလိုက်မှာပဲ။ သူကတော့
ကောင်းမယ်ထင်တာကို ပေးလိုက်တာဖြစ်ချင်ဖြစ်မှာပေါ့။
ဒါပေမယ့် ကောင်းတာတိုင်းကို ကိုယ်က ကြိုက်ချင်မှကြိုက်မှာလေ။
ဒီလိုမဖြစ်ချင်ရင်တော့ ဆုတောင်းပေါ့။

ဆုက မတောင်းပဲမရဘူးလားဆိုတဲ့ မေးခွန်းကို
ဖြေ၇မယ်ဆို၇င် မတောင်းပဲ ရတော့ရတယ်။ ဒါပေမယ့်
ရတဲ့ဆုဟာ ကိုယ်လိုချင်တာတော့ ဖြစ်ချင်မှဖြစ်မယ်။
ဆုတောင်းပြည့်တယ်ဆိုတာ ကိုယ်လုပ်ထားတဲ့
လုပ်အားခက ထိုက်တန်စွာရရှိတာပဲဖြစ်တယ်။
ဘာမှ မလုပ်ပဲ အချောင်ရရှိတဲ့အရာမဟုတ်ဘူး။

★ ဒီလောက်ဆိုရင် ဆုကိုဘာ့အတွက်ကြောင့် တောင်းရတယ်
ဆုက မတောင်းပဲမရဘူးလားဆိုတာနဲ့ ပတ်သက်လို့
ရှင်းသွားလောက်ပြီလို့ ယူဆတယ်။ ဒါကြောင့်
အခုဆက်ပြောချင်တာက ဆုကို ဘုရားမှာပဲ
တောင်းရတာလားဆိုတာနဲ့ ပတ်သက်လို့ ပြောချင်တယ်။

ဆုကို ဘုရားမှာမှမဟုတ်ဘူး။ ဘယ်မှာမဆိုတောင်းလို့၇တယ်။
ဒါပေမယ့် အဲဒီလူဟာ ကိုယ်အမှန်တကယ် လေးစားတဲ့သူ
ဖြစ်ဖို့တော့ လိုအပ်တယ်။ လူဆိုတာ ကိုယ်လေးစားတဲ့သူကို
ပေးထားတဲ့ကတိနဲ့ ကိုယ်မလေးစားတဲ့သူကို ပေးထားတဲ့ကတိ
သာမာန်လူတစ်ယောက်ကို ပေးထားတဲ့ကတိသုံးမျိုးထဲက
ဘယ့်သူ့ကို ပေးထားတဲ့ကတိကို ပိုပြီးတော့
တည်အောင်ကြိုးစားမလဲ။ သေချာစဉ်းစားကြည့်ပါ။

★ တကယ်တော့ ဆုတောင်းတယ်ဆိုတာက ကတိပေးလိုက်တာပဲ။
ကျွန်တော်ဟာ ဒီလိုဖြစ်ချင်ပါတယ်။ ဒီလိုဖြစ်အောင်လို့
ဒီလိုဖြစ်အောင်လုပ်ရတဲ့ အလုပ်တွေကို ကြိုးကြိုးစားစား
လုပ်ပါ့မယ်လို့ ကတိပေးလိုက်တာပဲ။ ထေရဝါဒဗုဒ္ဓဘာသာရဲ့
ဆုတောင်းတယ်ဆိုတဲ့ကိစ္စဟာ တန်ရာတန်ကြေးကို ပေး၀ယ်တာပဲ။
သူများဆီကနေ လက်ဖြန့်ခံပြီးတော့ အချောင်
အလကား တောင်းယူနေတာမဟုတ်ဘူး။

စိတ်ဓာတ်ခိုင်မာတဲ့သူများ ကိုယ့်ကိုယုံကြည်မှုရှိတဲ့သူများကတော့
ဘယ်သူ့ကိုမှ ကတိမပေးဘူး။ ကတိပေးနေစရာမလိုဘူး။
ကိုယ်စိတ်ထဲကဖြစ်ချင်တာကို ဖြစ်အောင်
ကိုယ့်ဘာသာ မှန်မှန်လုပ်သွားကြတာပဲ။

★ အလောင်းတော်သုမေဓာရှင်၇သေ့ဟာ
ဒီပင်္ကရာမြတ်စွာဘုရားဆီမှာ တပည့်တော်
ဘုရားဖြစ်ရပါလို၏လို့ ပါးစပ်ကနေ
ထုတ်ပြီးတော့ ဆုတောင်းခဲ့တာမဟုတ်ဘူး။
ငါလဲ သူ့လိုမျိုး လောကအကျိုးသယ်ပိုးဆောင်ရွက်နိုင်တဲ့
ဘုရားဖြစ်အောင်လုပ်မယ်လို့ စိတ်ထဲကနေ
ဆုံးဖြတ်လိုက်တာဖြစ်တယ်။ ဒါကို ဗုဒ္ဓ၀င်ကျမ်းပြု
ဆရာတွေက ဆုတောင်းတယ်လို့ ပြောခဲ့ကြတာဖြစ်တယ်။

ကိုယ့်ဆုံးဖြတ်ချက်ကို ကိုယ်လေးစားပြိးတော့ ဆုံးဖြတ်ချက်အတိုင်း
ဖြစ်အောင်လုပ်နိုင်တဲ့သူတွေက သူတစ်ပါးကို ပါးစပ်ကနေ
ထုတ်ပြီးတော့ ကတိပေးနေစရာ သို့ ဆုတောင်းနေစရာမလိုဘူး။
ကိုယ့်ဆုံးဖြတ်ချက်ကို ကိုယ်လေးစားဖို့ မသေချာဘူး။
ဆုံးဖြတ်ချက်အတိုင်း ဖြစ်အောင်လုပ်ဖို့ မသေချာဘူးဆိုရင်တော့
ကိုယ်အမှန်တကယ်လေးစား၇တဲ့သူကို ကတိပေးတာ
သို့ ဆုတောင်းတာဟာ လုပ်သင့်တယ်။

★ ဘာဖြစ်လို့လဲဆိုတော့ သူ့ကိုလေးစားတဲ့စိတ်ကြောင့်
မဖြစ်ဖြစ်အောင် လုပ်သွားနိုင်ခြင်းဆိုတဲ့
အကျိုးကျေးဇူးကို ရရှိခံစားနိုင်လို့ပါ။
ဒါဆိုရင် ဆုက ဘုရားမှာပဲ တောင်းရတာလားဆိုတဲ့
မေးခွန်းနဲ့ ပတ်သက်လို့လဲ ၇ှင်းသွားလောက်ပြီလို့ ထင်ပါတယ်။
“ဆုတော့တောင်းပါရဲ့ အဲဒီဆုတောင်းပြည့်ဖို့အတွက်
ထိုက်တန်တဲ့အလုပ်ကို မလုပ်ဘူးဆိုရင်
ဆုတောင်းမပြည့်ဘူး”လို့ ဘုရားရှင်က
အတိအလင်း ဟောကြားခဲ့ပြီးပြီဖြစ်တယ်။

ဆုတောင်းတယ်ဆိုတာဟာ ကိုယ်လိုချင်တဲ့အရာကို
ပြတ်ပြတ်သားသား ဆုံးဖြတ်လိုက်တာပဲဖြစ်တယ်။
ပြီးတော့ အဲဒီအရာကို ရဖို့အတွက်
သူနဲ့ထိုက်တန်တဲ့ အလုပ်ကို လုပ်ရမယ်။

★ ဒါကြောင့် အနှစ်ချုပ်လိုက်ရင်
ဆုက တောင်းကို တောင်းရမှာပါ။
ဆုမတောင်းတဲ့သူဟာ တော်တော်ကြီးကို
မိုက်မဲတဲ့သူပဲလို့ ပြောချင်တယ်။ ဘာဖြစ်လို့လဲဆိုတော့
လူဆိုတာ ကိုယ်လိုချင်တဲ့အရာဟာ ဘာဖြစ်တယ်ဆိုတဲ့
ဆုံးဖြတ်ချက်တစ်ခုလောက်တော့ ချမှတ်သင့်တာပေါ့။
ဆုံးဖြတ်ချက်တော့ ချမှတ်ပါရဲ့။
အဲဒီဆုံးဖြတ်ချက်ကို ဖြစ်အောင်မလုပ်နိုင်ရင်တော့
ဆုတော့တောင်းပါရဲ့ ဆုတောင်းပြည့်အောင်
မလုပ်နိုင်ဘူးဆိုရင်တော့ ကိုယ့်ကို ငါဟာဘာလဲ
ဘာဖြစ်နေလဲ ဘယ်လိုလူလဲဆိုတာ
သေချာပြန်လည်သုံးသပ်သင့်တယ်။

(တော်၀င်နွယ်)
(မည်သည့်ပို့စ်ကိုမဆို လွတ်လပ်စွာ ကူးယူ မျှဝေ
ထပ်ဆင့် ဓမ္မဒါန ပြုနိုင်ပါသည်။)
Click here if you love to read more Dhamma quotes-
နှလုံးသားအာဟာရ (www.facebook.com/heartarharya)
ပြန်လည်မျှဝေပူဇော်ပါသည် ။

မေတ္တာဖြင့် – သစ္စာ၏ သစ္စာ

𝓓𝓱𝓪𝓶𝓶𝓪𝓮𝓲𝓪𝔂𝓪𝓽𝓱𝓪𝓻

မေတ္တာမပို့ ကမ္မဋ္ဌာန်းမတောင်းဘဲ တရားထိုင်လို့ရပါသလား?

မေတ္တာမပို့ ကမ္မဋ္ဌာန်းမတောင်းဘဲ တရားထိုင်လို့ရပါသလား?
▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬
(ဓမ္မအမေးအဖြေ)

👱‍♀️ မေး။ ။ အရှင်ဘုရားတရားထိုင်ရာမှာ (၁) သီလယူပြီး (၂) နတ်အပေါင်းကို မေတ္တာပို့ (၃) ကမ္မဋ္ဌာန်းတောင်းပြီးမှ ထိုင်လို့ရပါသလား ဘုရား? သီလယူပြီး နတ်အပေါင်း မေတ္တာမပို့ ကမ္မဋ္ဌာန်းမတောင်းဘဲ တရားထိုင်လို့ရပါသလားဘုရား? မေတ္တာ ကရုဏာတော်ဖြင့် ဖြေကြားနိုင်ပါရန် ရိုသေစွာလျှောက်ထားအပ်ပါသည် ဘုရား။

🕯ဖြေ။ ။

★ တစ်ခုကတော့ Ritual လို့ခေါ်တာ ‘အဟံဘန္တေ’ သီလဆောက်တည်တယ် ဒါ Ritual (ပူဇော်ခြင်း) ပဲ။ Ritual ဆိုတာက သူက အနှစ်သာရမဟုတ်ဘူးလို့ ဆိုလိုတာ။

🍃 #သီလဆောက်တည်တာက #သူများအတင်းပြောတဲ့နေရာမှာ #အတင်းမပြောတာကို #သီလဆောက်တည်တယ်ခေါ်တာ။

★ ‘မုသာဝါဒါ ဝေရမဏိ’ – ဆိုတာကတော့ ကိုယ့်ဘေးကလူကိုပြောတာ ကျနော် ခင်ဗျားကို အတင်းမပြောမပါဘူး ကျနော်ယုံပါ ဒီလိုပြောတာ။ ခင်ဗျားအကျိုးပျက်အောင် ကျနော် မပြောပါဘူး နောက်ပြီးတော့ intentionally စေတနာပါပါ စကားကြမ်းကြမ်းတမ်းတမ်းပြောတာကို ခင်ဗျားနဲ့ တခြားလူတွေ ရန်တိုက်ပေးတာမျိုး ကျနော် မပြောပါဘူး ‘မုသာဝါဒါ ဝေရမဏိ’ ။

★ အဲလိုပြောတဲ့အခါကျတော့ ကြားရတဲ့လူလည်း အားရှိလာတယ် ငါ လူကောင်းနဲ့တူတူအလုပ်လုပ်ရတယ်။ Ritual က ဒီအတွက် အများကြီး အကျိုးဖြစ်တယ်။ ဒါပေမဲ့ “မုသာဝါဒါ ဝေရမဏိ သိက္ခာပဒံ သမာဒိယာမိ” သိပြီးသားလူနဲ့တွေ့ပြီးရင် တခါပဲဆိုရင် ဘုန်းဘုန်းထင်တာတော့ လုံလောက်တယ် ကိုယ်သတိတရားနဲ့ ကျင့်ကြံတယ်ဆိုရင်။

★ ကိုယ်သတိနည်းနေလို့ ကျိုးများကျိုးသွားမလား ကျိုးသွားရင် ဒါကို ပြန်ပြီးတော့ ကိုယ့်ဟာကို determine လုပ်တယ် သတိပေးတဲ့အနေနဲ့ “မုသာဝါဒါ ဝေရမဏိ သိက္ခာပဒံ သမာဒိယာမိ” နေ့တိုင်းဆိုတာ ဒါလည်းပဲ ကောင်းတယ်။

★ ဒါဖြင့် ‘မုသာဝါဒါ ဝေရမဏိ’ မဆိုတဲ့သူတွေ သူများအတင်းကိုမပြောဘူး မကောင်းတာမပြောဘူး အဲလူတွေ သီလရှိလား ရှိတာပေါ့။ Ritual တော့ မရှိဘူး ဒါပေမဲ့ Esstential practice ဆိုတာ ရှောင်ရမယ့်ဟာပြောတာ။

★ သီလဆိုတာ ဘာပြောတာတုန်းဆိုရင် Do and Don’t လို့ပြောတာ။ လုပ်ရမယ့်ဟာက Do မလုပ်ရမယ့်ဟာက Don’t. ပါဠိလိုကတော့ နည်းနည်းလေးပြောလိုက်မယ် ပါဠိလို Do ဆိုတာ ‘စာရိတ္တသီလ’ Don’t ဆိုတာ ‘၀ါရိတ္တသီလ’။

★ ကျောင်းမှာ ကလေးတွေ ဒါလုပ်ရမယ် ဒါမလုပ်ရဘူး Do and Don’t Society တွေကရှိရတယ်။ မရှိရင် နေလို့မရဘူး။ ဒါကြောင့် သီလ ဆိုတာ ရှိရတယ် Do and Don’t. အဲဒီ Do and Don’t ကိုလုပ်တဲ့နေရာမှာ ဒီ Ritual ပါတာမပါတာကတော့ secondary ပဲ။

★ နတ်အပေါင်းကို မေတ္တာပို့တယ်ဆိုတာ ဒါလည်းကောင်းတယ်။ နတ်အပေါင်းကို မေတ္တာပို့ရင် ကိုယ့်မှာ စိတ်တည်ငြိမ်တယ်ပေါ့၊သူတို့ကိုရန်မလိုဘူး သူတို့ကိုမကြောက်ဘူး မေတ္တာနဲ့ပဲ ဆက်ဆံတယ်။

🔺 ဒါပေမဲ့ ပို့ဖို့မေတ္တာရှိရအုန်းမယ် ပို့ဖို့မေတ္တာမရှိသေးဘဲနဲ့ စာထဲမှာပါတဲ့ဟာ သွားရွတ်နေရင် ဆရာဝန်က ဒီဆေးသောက်ပါ ဆေးပေးလိုက်တယ် ဆေးစာလေးပေးလိုက်တယ် အဲ့ဆေးတော့ မသောက်ဘူး ဆေးစာပဲ ထိုင်ရွတ်နေတယ်။

★ အဲဒါဆိုရင်တော့ ပျောက်ပါလိမ့်မယ်။ ဒီဆေးစာဖတ်ရတာကိုက မနက် ဘယ်နှစ်လုံးသောက်ရမှာတုန်း? ညနေ ဘယ်နှစ်လုံးသောက်ရမှာတုန်း ဘယ်နှစ်ရက်သောက်ရမှာတုန်း? ဒါသိအောင် ဖတ်ရတာပေ့ါ။ ဒါပေမဲ့ ဖတ်ပြီးတော့ မသောက်ရင် မရဘူး။ မဖတ်ဘဲနဲ့ သောက်ရင်လည်း ဆေးသောက်တာ မှားတတ်တယ်တဲ့။

★ အဲလို ဖတ်တာကို ပါဠိလို ‘ပရိယတ်’ လို့ခေါ်တယ်။ တကယ်သောက်တာတော့ ‘ပဋိပတ်’ လို့ခေါ်တယ်။ ပရိယတ် နဲ့ ပဋိပတ် နဲ့ တွဲရတယ် Theory and practice, they have to go to there.

★ ကမ္မဋ္ဌာန်းတရားတောင်းပြီးမှ ထိုင်လို့ရပါသလား?

ကမ္မဋ္ဌာန်းတောင်းတယ်ဆိုတဲ့ အဓိပ္ပါယ်က စိတ်ကို ဒီပေါ်မှာ ဒုန်းဒုန်းချပါတယ် ဒီချိန်မှာ ဒါလုပ်ပါဆိုပြီး ကိုယ့်ကိုယ်ကို စိတ်ကို orientate လုပ်တာ စိတ်ကို ဒီဘက်ကို ညွှတ်ထားတာ မဟုတ်ရင် စိတ်တခြားကိုရောက်မှာစိုးလို့ ဒီ practice လေးလုပ်တာ။

★ မြတ်စွာဘုရား ဗောဓိပင်အောက်မှာ ထိုင်တယ် မြတ်စွာဘုရားမဖြစ်သေးဘူး သွေးသားတွေခမ်းချင်ခမ်း ငါရဲ့အရိုးတွေကျေချင်ကျေ ငါ မထဘူး။ ဒါက ကမ္မဋ္ဌာန်းတောင်းပြီးမှ ထိုင်တာမဟုတ်ဘူး အဓိဋ္ဌာန်မြဲမြံစွာနဲ့ထိုင်တာ အဓိဋ္ဌာန်ကလည်း ဘာကြောင့်လုပ်နေတာတုနး်။

★ အိမ်ရှေ့မင်သားဘ၀ ဒီလောက် အာဏာရှိတဲ့ position ကိုစွန့်ပြီးတော့ ဘုန်းကြီးဝတ်တယ်ဆိုကတည်းကိုက သူ့နိုင်ငံလောက်ကိုသူက အကျိုးပြုချင်တာမဟုတ်ဘူး၊ တကမ္ဘာလုံးကို အကျိုးပြုချင်တာ #နှောင်ကြိုးမဲ့ဘဝကို ယူပြီးတော့ နေတာ။

★ ဘုရင်ရဲ့သားတော် အိမ်ရှေ့ဘဝကနေပြီးတော့ ဘုန်းကြီးလာဝတ်တယ်ဆိုတည်းက နည်းတဲ့စွန့်စားမှုတော့မဟုတ်ဘူး တော်ရုံတန်ရုံဆို မခံနိုင်ဘူး။ စားတာအိပ်တာ နန််းတော်ထဲမှာ သူများအကုန် serve လုပ်တယ် ဘုန်းကြီးဝတ်သွားတဲ့ခါကြတော့ သပိတ်နဲ့ သွားပြီးတော့ ဆွမ်းခံစားရမယ် humility ရှိတယ်။

★ အဲဒါတွေကို ခံနိုင်အောင်ဆိုတာ ကရုဏာအားကောင်းတာကိုး၊ဆရာဆရာမတွေ ဒို့ရဲ့ကလေးတွေ စာမတတ်ဘူးဆိုရင် သူတို့မှာ ဘယ်လိုပြသာနာတွေရှိနိုင်တယ် တသက်လုံးဘယ်လိုရှိနိုင်တယ် အဲဒါလေးတွေးပြီးတော့ ကလေးတွေရဲ့ပြဿနာနဲ့ ကိုယ့်ကိုယ်ကို motivate လုပ်တာ ဒါ ကရုဏာအခြေခံတဲ့လုပ်ရပ်ပဲ။

★ ရဲတွေ ရဲဝန်ထမ်းတွေလည်းပဲ ရဲတပ်သားတွေလည်းပဲ ဒို့ဒီအလုပ်ကို မလုပ်ဘူးဆိုရင် ဒီ လူဆိုးကို မဖမ်းဘူးဆိုရင် ကျန်တဲ့လူတွေ ဒုက္ခရောက်ကုန်လိမ့်မယ်၊ သူလည်း ဒုက္ခရောက်မယ်။ သူများအပေါ်မှာ မကောင်းတာအများကြီးလုပ်သွားရင် ဒီလူအသက်တိုမယ်။ သူများပြန်ပြီးတော့ လက်စားချေလိမ့်မယ်။

★ သူ့ကိုလည်း ကရုဏာဖြစ် အပြစ်မဲ့တဲ့ပြည်သူတွေကိုလည်း ကရုဏာဖြစ် အဲဒါကြောင့် သူ့ကို ဖမ်းပြီးတော့ ထိန်းသိမ်းတယ် ဒါကရုဏာအခြေခံတာ။

★ ပညာရေးဌာနအနေနဲ့တော့ အများကြီး ပိုပြီးတော့သိသာတာပေ့ါ။ မသိတဲ့ကလေးတွေ သိအောင် အခွင့်အလမ်းမရှိသေးတဲ့သူတွေ အခွင့်အလမ်းပိုရှိအောင် equal opportunity တွေရနေအောင် ဆိုပြီးတော့ ဒီလိုစိတ်ထားတွေနဲ့ ကိုယ့်ရဲ့ဘဝကို ဒီထဲမှာရင်းနှီးပြီး ဒီအလုပ် ဒီပညာရေးအလုပ်ကိုလုပ်နေကြတာ ဒါတော့တကယ့် ကရုဏာပေ့ါ။

★ နောက် မုဒိတာ အောင်မြင်ခဲ့တဲ့ဟာလေးတွေးတာ ဒီနေ့ ပြောတဲ့အတိုင်း အဲတော့ ကမ္မဋ္ဌာန်းတောင်းတယ် မတောင်းဘူး နတ်တွေ မေတ္တာပို့တယ် မပို့ဘူးဆိုတာ သူက ritual.

🔺 #နတ်ကိုတော့မေတ္တာပို့တယ် #သူမမြင်ရလို့ ကိုယ့်ကိုမနှောင့်ယှက်လို့ #ရုံးမျာအတူတူလုပ်တဲ့သူ သူက #လုံးဝမေတ္တာမထားနိုင်ဘူးဆိုရင် ဒါ နည်းနည်း #စဉ်းစားဖို့လိုတယ်။

★ Essential practice က ရုံးမှာ အတူတူလုပ်တဲ့သူတွေ တတိုင်းပြည်ထဲမှာ အတူတူနေတဲ့သူတွေ ဟုတ်တယ်မို့လား ပြောလိုက်ပြီဆိုရင်လေ ဖြစ်လိုက်ပြီဆိုရင်လေ ပဋိပက္ခဖြစ်လိုက်ပြီဆိုရင်လေ တိုင်းပြည်ကို အရမ်းချစ်တဲ့သူတွေကြည့်ဖြစ်တာ အဲတော့ မေတ္တာထားတယ်လို့ပြောရင်လေ ဘုန်းဘုန်းက နည်းနည်း သံသယရှိတယ် ဘယ်လောက် တကယ်မေတ္တာထားတုန်းဆိုတာ။

ကျေးဇူးတော်ရှင်အောက်စဖို့ဒ်ဆရာတော်ဒေါက်တာဓမ္မသာမိ
🙏🙏🙏

“သတိပဌာန်အခြေခံ ဗုဒ္ဓဘာသာပညာရေး ဒဿန – Mindfulness-Based Buddhists Education Philosophy (၇.၆.၂၀၁၈)” တရားတော် အမေးအဖြေကမှ ကောက်နှုတ်ဖော်ပြပါသည်။

Photo credit #အရိုး

မေတ္တသုတ် မြန်မာပြန်

🌷🌹🙏 မေတ္တသုတ် မြန်မာပြန် 🙏🌹🌷

၁။ မေတ္တသုတ်ပရိတ်တော်၏ တန်ခိုးရှိန်စော်
အာနုဘော်ကြောင့် ဘီလူးကြမ်းတို့သည်
ကြောက်မက်ဖွယ်သော အဆင်း အသံ အစရှိ
သော အာရုံတို့ကို မပြဝံ့ မခြောက်ဝံ့ကြလေ
ကုန်၊ မေတ္တာ သုတ်ပရိတ်တော်ကို ညဉ့်အခါ
၌လည်းကောင်း၊ နေ့အခါ၌ လည်းကောင်း၊
မပျင်းမရိ လုံ့လပြု၍ ရွတ်ဖတ်သောသူသည်

၂။ ချမ်းသာစွာအိပ်ရ၏။
အိပ်သော်လည်း မကောင်းသော အိမ်မက်ကို
တစိုးတစိမျှ မမြင်မက်၊ ဤသို့ အစရှိသော
ဂုဏ်ကျေးဇူးအပေါင်းနှင့် ပြည့်စုံသော
မေတ္တာသုတ်ပရိတ်တော်ကို
အို – သူတော်ကောင်းတို့ ငါတို့ ရွတ်ဖတ်ကြ
ပါကုန်စို့။

၃။ လောကီ လောကုတ္တရာအကျိုးစီးပွား၌
လိမ္မာသောသူသည် ငြိမ်သက်အေးချမ်း
သော နိဗ္ဗာန်ကိုအာရုံပြု၍ ဤဆိုလတ္တံ့သော
သူတော်ကောင်းနည်း လမ်းကို ကျင့်ကြံ
အားထုတ် ပြုလုပ်အပ်၏။ ကိုယ် နှင့်အသက်
တို့ကို မငဲ့ကွက် မညှာတာ ပြုလုပ် ခြင်းငှာ
စွမ်းနိုင်ရာ၏။ ကိုယ်နှုတ်နှစ်ပါး ရိုးသား
ဖြောင့်မတ်ရာ၏။ စိတ်သဘောထား ကောင်း
စွာ ဖြောင့်မတ်ရာ၏။ ဆိုဆုံးမလွယ်ရာ၏။
နူးညံ့ သိမ်မွေ့ရာ၏။ သူတပါးအပေါ်
ထောင်လွှားသော မာန်မာနမရှိရာ။

၄။ ရောင့်ရဲလွယ်ရာ၏။ မွေးမြူလွယ်ရာ၏။
နည်းပါးသော အမှုကိစ္စရှိရာ၏။
ပေါ့ပါးသော အသက်မွေးခြင်း ရှိရာ၏။
ငြိမ်သက်သော အိန္ဒြေရှိရာ၏။
အရာရာ၌ ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာ ရဲရင့်သော
ဉာဏ်ပညာရှိရာ၏။ ကိုယ်နှုတ်နှလုံးသုံးပါး
လုံး ရုန့်ရင်းကြမ်းတမ်းမှု မရှိရာ။ ဒါယကာ
တို့၌ တွယ်တာမက်မောမှု မရှိရာ။

၅။ ပညာရှိတို့ ကဲ့ရဲ့ရှုတ်ချအပ်သော
တစ်စုံတစ်ခုသော မကောင်းမှုကို
အနည်းငယ်မျှသော်လည်း မပြုမလုပ်ရာ၊
ခပ်သိမ်းသော သတ္တဝါတို့သည်
ကိုယ်၏ချမ်းသာခြင်းနှင့် ပြည့်စုံကြပါစေကုန်သတည်း၊ စိတ်၏ ချမ်းသာခြင်းနှင့်
ပြည့်စုံကြပါစေကုန်သတည်း၊ ဘေးရန်
ဥပဒ္ဒဝေါ မရှိကြပါစေကုန် သတည်း။

၆။ အကြွင်းမရှိ အလုံးစုံ ထွက်သွက်ဝင်သက်
ရှိသော သတ္တဝါ၊ ထင်ရှားရှိသော သတ္တဝါ၊
ထိတ်လန့်တတ်သော သတ္တဝါ၊ တည်ကြည်
ငြိမ်သက်သော သတ္တဝါ၊ ရှည်သော သတ္တဝါ၊
တိုသော သတ္တဝါ၊ ပုကွသော သတ္တဝါ၊ မတိုမ
ရှည်သော သတ္တဝါ၊ ကြီးသော သတ္တဝါ၊
ငယ်သော သတ္တဝါ၊ မကြီးမ ငယ်သော
သတ္တဝါ၊ ဆူသော သတ္တဝါ၊ ကြုသော
သတ္တဝါ၊ မဆူမကြုံသော သတ္တဝါ။

၇။ မျက်စိဖြင့်မြင်ကောင်းသော သတ္တဝါ၊
မျက်စိ ဖြင့် မမြင်ကောင်းသော သတ္တဝါ၊
အဝေး၌နေသော သတ္တဝါ၊ အနီး၌နေသော
သတ္တဝါ၊ ထင်ရှား ဖြစ်ပေါ်ပြီးသော သတ္တဝါ၊
ဖြစ်ဆဲတည်နေသော သတ္တဝါ၊ ဤအလုံးစုံ
သော သတ္တဝါတို့သည် ကိုယ် စိတ်နှစ်ဖြာ
ချမ်းသာခြင်း ရှိကြပါစေကုန်သတည်း။

၈။ တစ်ယောက်သောသူက တစ်ယောက်
သောသူ ကို အမျက်မထွက်ပါစေလင့်၊
တစ်စုံတစ်ခုသော အမှု ကိစ္စ၌ တစ်ယောက်
သောသူက တစ်ယောက်သောသူကို ညှဉ်းဆဲ
ချုပ်ချယ်သော ကာယကံ ဝစီကံ ဖြင့်
လည်းကောင်း၊ခိုက်ရန်မျက်ပွား အငြိုး ထား
သော စိတ်ဖြင့်လည်းကောင်း၊ အနည်းငယ်
မျှသော်မှ မထီမဲ့မြင် မအောက်မေ့ပါစေလင့်၊
အချင်းချင်း၏ ဆင်းရဲဒုက္ခကို အလိုမရှိပါစေ
လင့်။

၉။ အမိသည် မိမိရင်သွေးဖြစ်သော တစ်ဦး
တည်းသော သားငယ်ကို အသက်အတွက်
ကြောင့် အဖန်တလဲလဲစောင့်ရှောက်သကဲ့သို့
ဤနည်း အတူသာလျှင် ခပ်သိမ်းသော
သတ္တဝါတို့၌ အတိုင်းအရှည်မရှိသော မေတ္တာ
စိတ်ကို ပွားစေ ရာ၏။

၁၀။ ကာမဘဝတည်းဟူသော အောက်
လောက၌လည်းကောင်း၊ ရူပဘဝတည်း
ဟူသော အလယ်လောက၌လည်းကောင်း၊
အရူပဘဝ တည်းဟူသော အထက်
လောက၌လည်းကောင်း၊ ဤလောကသုံးပါး
တို့၌ ပိုင်းခြားလွတ်ကင်း ကျဉ်းမြောင်းခြင်း
လည်းမရှိ ကိုယ်တွင်းဘေးရန် လည်းမရှိ၊
အပဘေးရန်လည်းမရှိ၊ အတိုင်းမသိ ချစ်ခင်
မြတ်နိုးသော မေတ္တာစိတ်ကိုလည်း ပွားစေ
ရာ၏။

၁၁။ ရပ်နေစဉ်သော်လည်းကောင်း၊ သွားနေ
စဉ်သော်လည်းကောင်း၊ ထိုင်နေစဉ်သော်
လည်းကောင်း၊ လဲလျောင်းနေစဉ်သော်
လည်းကောင်း၊ မအိပ်မငိုက်သမျှ ကာလ
ပတ်လုံး သာသနာတော်ကြီး၌ မေတ္တာစိတ်
နှင့် ယှဉ်၍ နေထိုင်ခြင်းကို “မြတ်သော
နေထိုင်ခြင်း” ဟူ၍ မြတ်စွာဘုရားတို့ ဟော
တော်မူကုန်၏။

၁၂။ မေတ္တာကမ္မဋ္ဌာန်းကို စီးဖြန်းအားထုတ်
ပြုလုပ်သောသူသည် အမြင်ဖောက်ပြန် မိစ္ဆာ
ဉာဏ်သို့ မကပ်မရောက်သောကြောင့်
လောကုတ္တရာသီလ ရှိသည်ဖြစ်၍ မဂ်ဉာဏ်
အမြင် နှင့် ပြည့်စုံပြီးလျှင် ဝတ္ထုကာမ
ကိလေသာကာမ တို့၌ တပ်မက်မောခြင်း
ကင်းသောကြောင့် နောက် တဖန် အမိဝမ်း
တွင်း ပဋိသန္ဓေနေခြင်းသို့ ဧကန်မရောက်
တော့ပြီ။ ။

သတ္တဝါ အနန္တ၊ ကမ္ဘာအနန္တ ရှိရှိသမျှ သတ္တဝါ
အပေါင်းတို့အား မေတ္တာစိတ်ဖြင့် ဆက်ဆံ
ပြီးလျှင် မေတ္တာဘာဝနာ ပွားများခြင်းဖြင့်
ကိုယ်စိတ်နှစ်ပါး အေးငြိမ်းချမ်းသာစွာ
နေထိုင်သွားနိုင်ကြပါစေ။

မေတ္တာဖြင့်မျှဝေပါ၏။

Aye_Thi_Dar

🙏🙏🙏🙏🙏

Copy from >> https://m.facebook.com/story.php?story_fbid=1626525080818643&id=100003835011473 >> Thanks

စွဲနေတဲ့မီးနှင့် မီးပုံပွဲ

စွဲနေတဲ့မီးနှင့် မီးပုံပွဲ

တဏှာ မာန ဒိဋ္ဌိစတဲ့ ကိလေသာတွေကို
မကောင်းမှန်းသိပေမယ့် လူတွေက
လက်သပ် မွေးထားကြတယ်။

တဏှာက ကလေးလိုပဲ
ဟိုဟာမြင် ပူဆာ ဒီဟာမြင် ပူဆာနဲ့။

မာနကတော့ အသာတကြည်
ရရင်ရ မရရင်ပြိုင်။ ရတော့
ကိုင်ပြပြီး ဆောင့်ကြွားကြွား။

ဒိဋ္ဌိက ဘုံဆိုင် အများဆိုင်ကို
ကိုယ်ပိုင်လုပ်ပြီး ရေတွက်ပေး
နေတယ်။

ဒီနည်းနဲ့ ရလာတဲ့ပစ္စည်းတွေကို
ဒိဋ္ဌိက ထစ်ပေး မာနက လှဲပေး
တဏှာက ခွထိုင်နှင့် ငါပိုင်လုပ်
ငါစွဲကြီးနေကြပြီ။

သွေးတိုး သားတိုး ဥာဥ်စရိုက်ဆိုးတွေက
ထိုးကျင့်တော့ လောဘက မခံနိုင်တာ့ဘူး။
ဒီတော့ နီးရာ ပူဆာရော။

အဲဒီမှာ မာနကလည်း တဏှာငြီးတာ
နားငြီးမခံနိုင်လေတော့ သွေးဆူသွေး
ပွက်တာ ရပ်ပါစေဆိုပြီး လိုတာရှာပေး။

ဒိဋ္ဌိက မာနရှာပေးသမျှ တစ်ရွေးသားမျှ
မပျက်ဆီးရအောင် စိတ်မှာဆောင် ကိုယ်
မှာပိုက် သိမ်းပိုက်ထားရတယ်။

ငါမြင် ငါကြား ငါကိုယ်တိုင် ထိတွေ့
ခံစားရသည်ဆိုတဲ့ ငါပိုင် ငါစွဲကြီးနဲ့
တစ်ဖက်အဆင်းကို အတင်းရအောင်
ယူခဲ့တာ မဟုတ်လား။

ငါစွဲ သူစွဲ စွဲနေတဲ့မီး ဘယ်ပုံ
ဘယ်နည်း ငြိမ်းသတ်ကြပါ့မလဲ။

မီးဆိုတာ ထင်းကိုမှီပြီး အဲဒီထင်းကိုပဲ
အပူတိုက်ခြင်း လောင်မြိုက်ခြင်း
မျိုဝါးခြင်း ပြုတတ်သလိုပဲ။

ကိလေသာ အာရုံဆိုတာကလည်း အာရုံ
လိုက်စားသူ လူတွေကို မှီပြီး အဲဒီလူတွေ
ကို ပူပန်စေတတ် ပျက်စီးစေတတ်ပါတယ်။

ဒါပေမယ့် လူတွေကတော့ ပူမှန်းလည်း
မသိ ပျက်စီးမှန်းလည်းမသိ။

မယားတစ်ဖက် သားတစ်လက်နဲ့
ကိလေသာမီးပုံပွဲကြီးကို ပျော်ပျော်ကြီး
ဆင်နွှဲကခုန်နေကြရဲ့ဗျာ။

မဟာဗောဓိမြိုင်ဆရာတော်ဘုရားကြီး

Via – Parallel

မာနမကြီးနဲ့

“မာနမကြီးနဲ့”

မာနသိပ်မကြီးပါနဲ့။ကိုယ့်ကိုယ်ကို သိပ်အထင်ကြီးပြီးတော့ သူများကိုအထင်မသေးပါနဲ့။
ကိုယ်အထင်သေးထားတဲ့သူက ကိုယ်အထင်သေးသလို ဟုတ်ချင်မှာလည်းဟုတ်မှာပါ။
အခုလောလောဆယ်မှာ ကိုယ့်ရဲ့အထင်သေးစရာ ဖြစ်နေပေမယ့် တစ်ချိန်မှာ
ကိုယ့်ထက်သာချင်သွားမှာပဲ။ ကိုယ်အထင်ကြီးစရာ အနေအထားမျိုးရောက်ချင်
ရောက်သွားမှာပဲ။ကိုယ့်ကိုယ်ကို အထင်ကြီးပြီး သူများကိုအထင်သေးတဲ့စိတ်နဲ့ မပြောသင့်
မပြောသင့်ထိုက်တာ ပြော၊မလုပ်သင့် မလုပ်ထိုက်တာလုပ်မိရင် ကိုယ်ပဲပြန်ပြီး ဒုက္ခရောက်
တတ်ပါတယ်။

၀ိဋဋူဘဇာတ်ကို ပြန်ကြည့်လိုက်ပေါ့။ကျွန်မက မွေးတဲ့သားဆိုပြီးတော့ ဝိဋဋူဘထိုင်သွားတဲ့
နေရာနွားနို့ရည်နဲ့ ဆေးလိုက်တော့ ဟိုကရန်ငြိုးဖွဲ့ပြီး မင်းတို့က နွားနို့နဲ့ပဲဆေးတယ်။ ငါက မင်းတို့
လည်ချောင်းသွေးနဲ့ဆေးမယ်လုပ်လိုက်တာ။ ဘုရားမျိုး သာကီ၀င်တွေ တစ်ဆွေလုံး တစ်မျိုးလုံး
အသတ်ခံရပါတယ်။ဒါဟာ မာနလွန်ကဲလို့ ကိုယ့်ကိုယ်ကို သိပ်အထင်ကြီးလွန်းလို့ ကြုံတွေ့ရတဲ့
ဆိုးကျိုးတွေပဲ။

ကိုယ့်ကိုယ်ကို သိပ်အထင်ကြီးလွန်းတဲ့သူဟာ သူများကိုအလိုလိုနေရင်း အထင်သေးသွား
တတ်တယ်။ မြင်မြင်သမျှလူကို လူလို့တောင်မထင်တော့ဘူး။လောကကြီးမှာ လူနဲ့တူတဲ့လူဆိုလို့
ငါတစ်ယောက်ပဲရှိတယ်လို့ အထင်ရောက်သွားတယ်။ဘယ်သူမှ ငါ့လောက်မရှိဘူး ဘယ်သူ့မှ
ငါ့လောက် မသိဘူးလို့ ဘ၀င်မြင့်သွားတယ်။ကိုယ့်ကိုယ်ကို သိပ်အထင်ကြီးလွန်းအားကြီးတော့
လူအချင်းချင်း ပြောဆိုဆက်ဆံတဲ့နေရာမှာ သူတစ်ဖက်သားကို အထင်သေးတဲ့စကားမျိုး၊
နှိမ့်ချတဲ့စကားမျိုးပြောမိတတ်တယ်။ ဆရာကြီးလေသံနဲ့ အထက်စီးကနေ လုံးကြီးတင်ပြောမိတတ်တယ်။

အထင်သေးစကားပြောခံရတဲ့ တစ်ဖက်သားက ငါ့ကို အထင်သေးတဲ့စကားပြောတယ်ဆိုပြီး
ကိုယ့်အပေါ်နာကျည်းမုန်းတီးသွားတယ်။ နဂိုကကူညီနေတဲ့လူကလည်း မကူညီတော့ဘူး။
နဂိုကစောင့်ရှောက်တဲ့သူလည်း မစောင့်ရှောက်တော့ဘူး။နဂိုကပေါင်းသင်းနေတဲ့လူကလည်း
မပေါင်းသင်းတော့ဘူး။ ကိုယ့်ကိုယ်ကို အထင်ကြီးပြီးသူများကို အထင်သေးခြင်းကြောင့်
ကိုယ်ပဲအကျိုးဆုတ်ယုတ်ရတယ်။

မာနကြီးတယ်ဆိုတဲ့စကားကို အထင်ကြီးတယ်လို့ သုံးနှုန်းထားတာလေးကိုက အင်မတန်
စိတ်၀င်စားဖို့ကောင်းတယ်။တရားသဘောတွေ အများကြီးပါတယ်။အထင်ကြီးတယ်ဆိုကတည်းက
အမြင်ကြီးတာမှ မဟုတ်ဘဲ။ အမှန်တကယ် လက်တွေ့တွေ ကြီးနေတာမှ မဟုတ်ဘဲ။“အထင်”
တွေပဲကြီးနေတာ။တကယ်တော့ လောကမှာ အထင်ကြီးတယ်ဆိုတာ အထင်တွေပဲရှိတာ။
မာနကြီးလောက်စရာ၊ ဘဝြမင့်လောက်စရာ ၊ခြေဖျားထောက်လောက်စရာဆိုတာ တကယ်တော့
ဘာမှမရှိဘူး။

ပစ္စည်းဥစ္စအနေနဲ့ တစ်လောကလုံး တစ်ကမ္ဘာလုံးမှာရှိတဲ့ လူတွေကို သူတို့ဘာမှမလုပ်ဘဲနဲ့
စားနိုင်သောက်နိုင်တယ်လောက်အောင် ကျွေးနိုင်၊ ပေးနိုင်၊စွန့်လှူနိုင်တဲ့ အနေအထားမျိုး
ကိုယ့်မှာရှိနေပြီးလား။သက်ရှိသတ္တဝါမှန်သမျှကို အချိန်တိုင်းလိုသလောက် ပေးလှူနိုင်လောက်
အောင် ကိုယ့်မှာမရှိသေးပါဘူး။ဒါဆို ပစ္စည်းဥစ္စာကို အကြောင်းပြုပြီးတော့ ဘာလို့ မာနဖြစ်နေ
ဦးမှာလဲ။မာနဖြစ်တယ်ဆိုရင် ကိုယ့်ပစ္စည်းဥစ္စာတွေကို မာနဖြစ်လောက်စရာလို့ ရူးသွပ်စွာ
ထင်နေတဲ့ စိတ်ကူးယှဉ်အထင်မျှသာပါပဲ။မာနကြီးတာဟာ အထင်သက်သက်ကြီးတာပါ။
အထင်ဆိုတဲ့ သဘာ၀ကိုက မကောင်းတဲ့ ဥစ္စာ၊ အထင်ကြီးတယ်ဆိုတော့ ပိုဆိုးတာပေါ့။

ရာထူးအနေနဲ့လည်း တစ်လောကလုံး၊ တစ်ကမ္ဘာလုံးကို လွှမ်းမိုးနိုင်လောက်အောင် ကိုယ့်မှာ
ရာထူးအာဏာတွေ ရှိနေပြီလား။ပညာအနေနဲ့လည်း သိသင့်သိထိုက်တဲ့ လောကီ လောကုတ္တရာ
အကြောင်းအရာအားလုံးကို သဗ္ဗညုတဉာဏ်တော်ကြီးနဲ့ တန်းတူးယှဉ်နိုင်လောက်အောင်
ကိုယ့်မှာ သိနေ၊ တတ်နေပြီလား။အဲ့ဒီလိုအားဖြင့် မာနကြီးလောက်စရာလို့ ကိုယ့်ထင်နေတဲ့
အရာတွေကို အမြင့်မားဆုံး၊ အကြီးကျယ်ဆုံးစံချိန်တွေနဲ့ မှတ်ကျောက်တင်
စစ်ဆေးကြည့်လိုက်ပါ။အစစ်ဆေးမခံနိုင်ဘူးဆိုရင် မာနမကြီးပါနဲ့။အထင်ကြီးမနေနဲ့ပါနဲ့။

မာနကြီးတယ်ဆိုရင် အထင်သက်သက်ကြီးနေတာပဲ ဖြစ်မှာပါ။အထင်ဟာ အထင်ပါပဲ။
အမြင်မဟုတ်ပါဘူး။ အမှန်မဟုတ်ပါဘူး။တကယ်လက်တွေ့ မဟုတ်ပါဘူး။

ကိုယ့်ကိုယ်ကို တကယ်အထင်မကြီးတော့ဘူးဆိုရင် သူတစ်ပါးကိုလည်း အထင်မသေးတော့တဲ့
အတွက် စိတ်နေစိတ်ထားရော၊ အပြောအဆို၊ အပြုအမူပါ ပတ်၀န်းကျင်နဲ့
သဟဇာတဖြစ်လာလို့ ပေါင်းသင်းဆက်ဆံရေး ပိုအဆင်ပြေလာတဲ့အပြင် မပြစ်မှားသင့် မပြစ်မှားထိုက်တဲ့သူတွေကိုလည်း မပြစ်မှားတော့တဲ့အတွက် စိတ်အပူ၊
ဘ၀အပူတွေကင်းရှင်းပြီး ငြိမ်းအေးပျော်ရွှင်ရပါတော့တယ်။

{ အရှင်ဆန္ဒာဓိက(ရွှေပါရမီတောရ)}

(ငြိမ်းအေးသောဘ၀ပိုင်ရှင်ဖြစ်ဖို့မှ ကောက်နှုတ်ချက်)

ဓမ္မမိတ်ဆွေများ ကျန်းမာချမ်းသာကြပါစေဗျာ

ဤဓမ္မဒါနကြောင့် သာသနာတော်ကိုထောက်ပံ့နိုင်ပြီး နိဗ္ဗာန်၏ အထောက်အပံ့ဖြစ်စေသား။

ဓမ္မမိတ်ဆွေများကျန်းမာချမ်းသာကြပါစေဗျာ…..

/\ /\ /\

Pay Thoe.
credit to ဓမ္မစာပေများဖြန့်ဝေမယ် မှ

𝓓𝓱𝓪𝓶𝓶𝓪𝓮𝓲𝓪𝔂𝓪𝓽𝓱𝓪𝓻

ရဟန္တာပုဂ္ဂိုလ်မှာ ဘာကြောင့် ကာယိကဒုက္ခ ရှိပြီး စေတသိကဒုက္ခ မရှိတာလဲ?”

“ရဟန္တာပုဂ္ဂိုလ်မှာ ဘာကြောင့် ကာယိကဒုက္ခ ရှိပြီး
စေတသိကဒုက္ခ မရှိတာလဲ?”
💫💫💫💫💫💫💫💫💫💫💫💫

ပုထုဇဉ်သတ္တဝါတွေ သာမန်ပုဂ္ဂိုလ်တွေ
တရားမပြည့်တဲ့ပုဂ္ဂိုလ်တွေဟာ
ရုပ်ခန္ဓာကိုယ်ကြီးမှာ
တစ်ခုခု ဒုက္ခဖြစ်ပြီဆိုလို့ရှိရင်
အဲ့ဒီရုပ်ခန္ဓာကြီးဒုက္ခဖြစ်ရင်
စိတ်ကပါနောက်ကလိုက်ပြီးတော့
စိတ်ဆင်းရဲမှုတွေတွဲဖက်လာတယ်။
ကိုယ်ဆင်းရဲမှုကို အကြောင်းပြုပြီးတော့
စိတ်ဆင်းရဲမှုဟာတွဲဖက်ပြီးတော့လာတယ်။

ဒီလိုတွဲဖက်လာရုံတင်မကဘူး
ဒါကြီးပျောက်ချင်လိုက်တာလို့
ဒီဒုက္ခကြီးက လွတ်ချင်လိုက်တာလို့ဆိုတဲ့
အတွေးတစ်ခုကလဲ ဝင်လာပြန်တယ် ဆိုတော့
မြတ်စွာဘုရားက ဥပမာပေးထားတယ်။

လူတစ်ယောက်ဟာ ရန်သူက ပစ်လိုက်တဲ့
မြားတံကြီးက လာစူးတယ်။
အဲ့ဒီမြားတံကြီးဆူးတဲ့ အပေါ်မှာ
နောက်ထပ်မြားတစ်ချက် ထပ်ပြီးပစ်လိုက်တော့
နှစ်ချက် စူးတယ်။
အဲ့ဒီနှစ်ချက်စူးတဲ့အပြင်
နောက်တစ်ချက်ပစ်လိုက်တဲ့အခါကျတော့
သုံးချက် စူးသွားတယ်။

တစ်ယောက်ထဲမှာ
မြားတံသုံးချက်စူးခံရသလိုပဲ
ပုထုဇဉ်တွေဟာ
ပထမ ကာယိကဒုက္ခဆိုတဲ့ မြားတံစူးတယ်။

အဲ့ဒီအပေါ်မှာ
စိတ်ဆင်းရဲမှု ထပ်ပိုးလိုက်တဲ့အတွက်ကြောင့်
စေတသိကဒုက္ခလို့ဆိုတဲ့ မြားတံတစ်ခု ထပ်စူးတယ်။

အဲ့ဒီအပေါ်မှာ
ဒီဒုက္ခတွေက လွတ်ချင်တဲ့ စိတ်နဲ့ထပ်ပြီးတော့
လူ့ရဲ့စိတ်မှာ မငြိမ်မသက်ဖြစ်တယ်။
တောင်းဆိုမှုတွေ ဖြစ်လာတဲ့အခါ
နောက်မြားတံတစ်ခု ထပ်စူးပြန်တယ်
ဒီလိုဆိုလိုတယ်။
အကုသိုလ်တွေ ထပ်တိုးတာကို ပြောတာ။

အဲ့တော့ အရိယာပုဂ္ဂိုလ်တွေကျတော့
ရဟန္တာတို့ ဘုရားတို့ကျလို့ရှိရင်
မြားတံ တစ်ချက်နဲ့ပဲ ရပ်သွားတယ်။
ဒုတိယမြားတံ၊ တတိယမြားချက် မလာတော့ဘူးလို့
ဆိုလိုတယ်။

နကုလမာတာနဲ့ နကုလပိတာ၊
နကုလပိတာ ဒကာကြီးကို
မြတ်စွာဘုရားဆုံးမတဲ့ စကားလေးတစ်ခု
“ခန္ဓာကိုယ် နာချင်နာပါစေ စိတ်မနာပါစေနဲ့။
ခန္ဓာကိုယ် နာပေမဲ့လို့ စိတ်မနာအောင် ငါနေမယ်”လို့
ကျင့်ပါလို့ဆိုလိုတယ်။
ရဟန္တာဖြစ်အောင် ကျင့်ခိုင်းတာပဲ။

ပုထုဇဉ်တွေကျတော့
ရုပ်ခန္ဓာကိုယ် နာလို့ရှိရင်
စိတ်နာမှုက တွဲဖက်လိုက်လာတယ်
နောက်က နောက်ဆက်တွဲလိုက်လာတယ်။
ဖြစ်ရလေခြင်းဆိုတဲ့ စိတ်ခံစားရမှုက ၀င်လာတယ်
မရှောင်လွဲနိုင်ဘူး။

အဲ့တော့ ရဟန္တာပုဂ္ဂိုလ်ကျတော့
ဖြစ်ရလေခြင်းဆိုတဲ့ စေတသိကဒုက္ခ မလာဘူး၊
မလာတော့ ကာယိကဒုက္ခကို ရှုမှတ်ပြီးတော့
ထိုကာယိကဒုက္ခက ထွက်မြောက်ဖို့ရန်
ကြိုးစားနိုင်သွားတယ် ဒီလိုဆိုတယ်။

ပုထုဇဉ်တွေကျတော့
ထွက်ပေါက်မသိသည့်အတွက်ကြောင့်
ဒါကြီးကိုပဲ စိတ်က မကျေမနပ်တွေဖြစ်တယ်
မြားတချက် ထပ်စူးတာနဲ့ အတူတူပဲ။

တကယ့်ထွက်လမ်းကို မသိသည့်အတွက်ကြောင့်
မတောင့်တရမဲ့ဟာ ထပ်တောင့်တတဲ့အခါကျတော့
နောက်ထပ် မြားတချက် ထပ်စူးတယ်။

တခါတခါဖြစ်ရင်
သုံးချက်သုံးချက် အစူးခံရတယ်လို့
ဒီလိုဆိုလိုတယ်။

ပုထုဇဉ်တွေမှာ ဒီလိုဖြစ်တယ်။
ဘုရားရဟန္တာတွေကျတော့
တချက်နဲ့တင်ပြီးသွားတယ်။

အဲ့ဒါကို ရည်ရွယ်ပြီးတော့
အရှင်နာဂသေနကဖြေဆိုတာနော်
“ကာယိကံ မဟာရာဇ ဝဒေနံ ဝဒေတေိ၊
စတေသိကံ ပန ဝဒေနံ ဒုက်ခံ ဝဒေနံ န ဝဒေတေီတိ”
ကာယိကဝေဒနာတော့ ခံစားရတယ်၊
စတေသိကဒုက်ခ်ခဝဒေနာတော့ မခံစားရဘူး။

မိလိန္ဒမင်းကြီးက အကြောင်းတရားကိုဆက်မေးတယ်။

အရှင်ဘုရား
ကာယိကဒုက္ခကို ခံစားရတယ်ဆိုတာ ဘာကြောင့်လဲ?
ဘာကြောင့် ကာယိကဒုက္ခ္ခတော့ ခံစားရတာလဲ?
စေတသိက ဒုက္ခ္ခဝေဒနာကို မခံစားဘူးဆိုတာကျတော့လဲ
ဘာကြောင့် မခံစားရတာလဲ?

အဲ့ဒီလို အကြောင်းကို ထပ်မေးတဲ့အခါကျတော့
ရှင်နာဂသေနာက အကြောင်းမရှိလို့ အကျိုးမရှိတယ်
ဆိုတဲ့ စကားမျိုးနဲ့ဖြေတယ်။

လောကမှာ
အကြောင်းရှိမှ အကျိုးဆိုတာ ဖြစ်ပေါ်လေ့ ရှိတယ်။
အကြောင်းမရှိဘဲနဲ့ အကျိုးဆိုတာ ဖြစ်ပေါ်လေ့ မရှိဘူး။

ဒါကြောင့်မို့
“ယော ဟေတု ယောပစ္စယော
ကာယိကဿ ဒုက်ခဿ ဥပ်ပတ်တိယာ၊
တႆ ေဟတုႆ တႆ ပစၥယႆ
အနုပရမာ ကာယိကံ ဒုက်ခ်ခံဝဒေတေိ”
ကာယိကဒုက္ခ္ခ ဖြစ်ပေါ်စေတတ်တဲ့
အကြောင်းတရားတွေ မကင်းသေးလို့
ကာယိကဒုက္ခ္ခဖြစ်တာ။

ဆိုလိုတာက ခန္ဓာကိုယ်ကြီးရှိနေလို့ရင်
ခန္ဓာကိုယ်ကြီးရဲ့ဒုက္ခ္ခကို ခံရမယ်။
ခန္ဓာကိုယ်ကြီးရှိနေသမျှ အကြောင်းရှိနေသေးတယ်။
ခန္ဓာကိုယ်ကြီးပေါ်မှာဖြစ်ပေါ်လာတဲ့
သွားကိုက်ခြင်း နားကိုက်ခြင်း ကျောအောင့်ခြင်း
နေထိုင်မကောင်းဖြစ်ခြင်း ရောဂါဝေဒနာရရှိခြင်း ဆိုတဲ့
ကာယိကဒုက္ခ္ခကို ခံစားရတယ်။

တခါတုန်းက
ရှင်သာရိပုတ္တရာမထေရ်မြတ်ကလည်း
လေနာတာရှိတယ်ပေါ့။
အဲ့ဒီလိုလေနာတာနဲ့
ပျောက်တဲ့ဆေးကို မေးမြန်းတဲ့အခါမှာ
ရှင်မောဂ္ဂလာန်နဲ့ပြောတယ်
အိမ်မှာနေတုန်းကတော့ နို့ဂနာထမင်း
သူ့မယ်တော်ကြီးကချက်ပေးတာ
ပူပူလေးစားလိုက်ရရင်တော့
ဒီလိုလေနာပျောက်ဖူးတယ်လို့ ဒီလိုပြောဖူးတယ်။
အဲ့တော့ လေနာဆိုတာလည်း ကာယိကဒုက္ခ။
စဉ်းစားကြည့်ပေါ့ ။

ရှင်မောဂ္ဂလာန်မထေရ်မြတ်
ကံကြမ္မာငင်လာတဲ့အချိန်မှာ
ကာလသီလာဆိုတာ ဂါယာနားမှာ
အခု ဗုဒ္မ္မ္မ္ဓဂါယာမဟာဗောဓိပင်နဲ့ ဂါယာမြို့ကြားမှာရှိတဲ့
ကာလသီလာကျောက်တောင်ဆိုတာ ရှိတယ်။

အဲ့ဒီ ကာလသီတာကျောက်တောင်မှာ
တပါးတည်းနေတဲ့အခါမှာ
မုန်းတီးတဲ့ပုဂ္ဂိုလ်တွေက ပိုက်ဆံပေးပြီးတော့
လူသတ်သမား ငါးရာကို လွှတ်တာ
လွှတ်တော့ ရှင်မဟာမောဂ္ဂလာန်က အဲ့ဒီမှာပဲ
လူသတ်သမားငါးရာလက်ချက်နဲ့
အသတ်ခံလိုက်ရတယ် ဆိုပါစို့ ။

အဲ့ဒီအသတ်ခံ ရတဲ့အချိန်ဟာ
ကာယိကဒုက္ခတွေ အများကြီးခံစားရတယ်။
ဝိုင်းဝန်းပြီးရိုက်နှက်ပြီး သတ်တယ်ပေါ့
အကုသိုလ်ကံဝင်လာတဲ့အခါကျတော့
အကုသိုလ်ကံရဲ့အကျိုးကို
ရဟန္တာပုဂ္ဂိုလ်ကြီးပဲဖြစ်ပါစေ
ခန္ဓာရှိနေလို့ရှိရင် ခံရသေးတယ်။

ခန္ဓာရှိနေသည့်အတွက်ကြောင့် အတိတ်က ကံက
ဘဝတခုအကျိုးကိုတော့ မပေးနိုင်တော့ဘူး။
သို့သော်ခန္ဓာရှိနေသေးသမျှ
သူ့ရဲ့အကျိုးဆက်ဟာ ကျန်နေသေးတယ်။

အဲ့ဒါကြောင့်မို့လို့
ရှင်မဟာမောဂ္ဂလာန် လူသတ်ခံရတာ။
အဲ့ဒီလိုသတ်ဖြတ်ခံရတာ။
ဒုက္ခဝေဒနာ အလွန်ကြီးမားတယ်။
ကာယိကဒုက်ခ။

သို့သော် ဖြစ်ရလေခြင်းဆိုတာတော့
ကြောက်လန့်ခြင်း ရုန်းကန်ခြင်း ဆိုတဲ့
ရုန်းကန်မှုကို ဖြစ်စေတာတို့
ကြောက်လန့်မှုကို ဖြစ်စေတာတို့
ဖြစ်စေတယ်ဆိုတဲ့ စေတသိကဒုက္ခ
ရှင်မဟာမောဂ္ဂလာန်မှာ မဖြစ်ခဲ့ဘူးတဲ့။
ရှင်မဟာမောဂ္ဂလာန်မှာ မဖြစ်ခဲ့ဘူး။

ကာယိကဒုက္ခတော့ ဖြစ်စေတယ်
စေတသိကဒုက္ခ အနေနဲ့တော့ မဖြစ်ဘူး။
အဲ့ဒီတော့ ရဟန္တာပုဂ္ဂိုလ်တွေမှာ
အခုလိုပဲ ကာယိကဒုက္ခတော့ဖြစ်တယ်
စေတသိကဒုက္ခတော့ မဖြစ်ဘူးလို့

ဘာကြောင့်
ကာယိကဒုက္ခတော့ ဖြစ်တာတုန်းလို့ ဆိုတော့
ကာယိကဒုက္ခဖြစ်စေနိုင်တဲ့ အကြောင်းတရားတွေ
မပြတ်သေးလို့။

ဒါဖြင့် ကာယိကဒုက္ခဖြစ်စေနိုင်တဲ့
အကြောင်းတရားဆိုတာ ဘာလဲ?
ခန္ဓာကိုယ်ကြီးရှိနေသေးလို့ ဒီလိုဆိုလို တာပေါ့။
ခန္ဓာကိုယ်ကြီးရှိနေသေးလို့ မပြတ်သေးတာ။

စေတသိကဒုက္ခကိုတော့ မခံရဘူးဆိုတာ
ဘာဖြစ်လို့ စေတသိက ဒုက္ခကို မခံရတုန်းဆိုတော့
“ယော ဟေတု ယော ပစ္စယော
စတေသိကဿ ဒုက်ခဿ ဥပ်ပတ်တိယာ၊
ကဿဟေတုဿ ပစ္စယဿ ဥပရမာ
စတေသိကံ ဒုက်ခဝဒေနံ န ဝဒေတေိ။”
စေတသိကဒုက္ခ စေတသိကဒုက္ခကို ဖြစ်စေနိုင်တဲ့
ထုတ်လုပ်တဲ့အကြောင်း၊
တူညီတဲ့အကြောင်းတရားတွေဟာ
လုံးဝပြတ်စဲသွားပြီတဲ့။

ဘာဖြစ်လို့တုန်းဆိုတော့
စေတသိက ဒုက္ခ ဖြစ်တယ်ဆိုတာ
ဒေါသရှိမှ ဖြစ်တာ။
ဒေါသဆိုတာလည်း တွယ်တာမှုတွေရှိနေမှ
ဒေါသကလည်းလာတာ။
သောကတို့ ဒေါသတို့ဆိုတာ
တွယ်တာမှုနဲ့မှ လာလို့ရတာလေ။ …
ချစ်ခင်မှုကြောင့်
လူတွေဟာ သောကဆိုတာဖြစ်တယ်။

အဲ့တော့ ရဟန္တာပုဂ္ဂိုလ်မှာ
သူ့ခန္ဓာကိုယ်တောင် သူခင်မင်မှုမရှိတော့ဘူးလေ။
အဲ့တော့ သူ့ကိုယ်သူတောင်မှ
တွယ်တာမှုမရှိတော့သည့်အတွက်ကြောင့်
သောကဆိုတာလည်း မလာတော့ဘူး။
ဒါကိုပြောလိုရင်းပဲနော်။

စေတသိကဒုက္ခ ဖြစ်ဖို့ရာအတွက်
အကြောင်းတရားတွေဟာ ပြတ်စဲသွားပြီ။
ဒါကြောင့်မို့လို့
သူ့မှာ စေတသိကဒုက္ခ မဖြစ်တော့ဘူးလို့
အရှင်နာဂသေနက ဒီလိုဖြေတာ။

ကျေးဇူးတော်ရှင်ပါမောက္ခချုပ်ဆရာတော်ဘုရားကြီး
🙏🙏🙏🙏🙏

‘မိလိန္ဒမင်းနဲ့ အရှင်နာဂသေနတို့၏
ဗုဒ္ဓဝါဒရေးရာအခြေအတင် ပြောဆိုချက်များ အပိုင်း(၈)’
တရားတော်မှ ကောက်နှုတ်ချက်ဖြစ်ပါသည်။

credit

Design a site like this with WordPress.com
Get started